ALI BABA
ΘΕΜΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
13462 αναγνώστες
Τετάρτη, 28 Μαΐου 2008
13:13

Φρύνη. η καλλίστη εταίρα του αρχαίου κόσμου και ίσως όλων των εποχών, η οποία ενέπνευσε μεγάλους καλλιτέχνες με το πάγκαλο σώμα της να δημιουργήσουν θαυμάσια έργα τέχνης, κατάγονταν από τις Θεσπιές  της Βοιωτίας Η Μνησαρέτη, θυγατέρα του Επικλή, έζησε τον 4ο αιώνα π..χ. και για να βοηθήσει την φτωχή οικογένειά της μάζευε και πουλούσε κάπαρη. Οι συνθήκες όμως την ανάγκασαν να ζητήσει την τύχη της στην Αθήνα, όπου για λίγο διάστημα εξάσκησε το επάγγελμα της αυλητρίδας, ενώ πολύ σύντομα λόγω της άφθαστης ομορφιάς του προσώπου της, της ασύγκριτης ευθυγραμμίας του σώματός της αλλά και της απαράμιλλης ευφυΐας της άρχισε να ασκεί το επάγγελμα της εταίρας. Οι άλλες εταίρες  της Αθήνας  της έδωσαν το ψευδώνυμο Φρύνη και σύντομα όλοι την ονόμαζαν έτσι.

Στην πραγματικότητα η Φρύνη ήταν ακόμα πιο όμορφη στα αθέατα σημεία του σώματός της. Κανένας δεν μπορούσε να δει γυμνό το σώμα της γιατί φορούσε πάντα μία εσθήτα  που το κάλυπτε καλά και επίσης δε σύχναζε ποτέ στα δημόσια λουτρά.

Η Φρύνη συσσώρευσε τόσα πλούτη ώστε όταν το 355 π..χ ο Αλέξανδρος  κατέσκαψε τη Θήβα και γκρέμισε τα τείχη της πόλης, προσφέρθηκε να την ανοικοδομήσει με την προϋπόθεση να τεθεί επιγραφή  πάνω από την πύλη, η οποία να ανέφερε «Αλέξανδρος  μέν κατέσκαψεν, ανέστησε δε Φρύνη η εταίρα», όμως οι Θηβαίοι  αρνήθηκαν την πρότασή της, φοβούμενοι πιθανόν αντίποινα του Αλεξάνδρου.

 

Η Φρύνη ενέπνευσε στον Απελλή  τον πίνακα της Αναδυομένης Αφροδίτης . ΕΠ’ ΑΥΤΗΣ ΑΠΕΛΛΗΣ ΤΗΝ ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΕΠΕΓΡΑΨΑΤΟ. ΚΑΙ ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ ΔΕ Ο ΑΓΑΛΜΑΤΟΠΟΙΟΣ ΕΡΩΝ ΑΥΤΗΣ ΤΗΝ ΚΝΙΔΙΑΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ ΑΠ’ ΑΥΤΗΣ ΕΠΛΑΣΑΤΟ»

Το αντίγραφο της σύνθεσης του Απελλή ενέπνευσε την πασίγνωστη Αναδυομένη Αφροδίτη του Μποτιτσέλι.

Ο Πραξιτέλης εμπνεύστηκε την περίφημη Κνιδία Αφροδίτη, η οποία ονομάστηκε έτσι επειδή την αγόρασαν οι πολίτες της Κνίδου, πόλη που ήταν ονομαστή για την ευσέβειά της προς τη Θεά Αφροδίτη. Ο Πλάτωνας  ο Νεότερος σε άλλο του επίγραμμα λέει: «Δεν σ’ έπλασε ο Πραξιτέλης, δεν είσαι από χαλκό, η ίδια ολόφτυστη ανεβαίνεις στο βάθρο, όπως τότε, στην κρίση του Πάριδος. (ΟΥΤΕ ΣΕ ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ ΤΕΧΝΗΣΑΤΟ, ΟΥΘ’ ΣΙΔΑΡΟΣ ΑΛΛ’ ΟΥΤΩΣ ΕΣΤΗΣ ΩΣ ΠΟΤΕ ΚΡΙΝΟΜΕΝΗ».) και σε άλλο επίγραμμα ο ποιητής Διότιμος  λέει «Ποιος έδωσε ζωή στην πέτρα; Ποιος είδε στη γη την Κυπρίδα; Ποιος σμίλεψε στο μάρμαρο τον πόθο; Έργο του Πραξιτέλη  ή μήπως τον Όλυμπο παράτησε η Θεά και ήρθε στην Κνίδο;» (ΤΙΣ ΛΙΘΟΝ ΕΨΥΧΩΣΕ; ΤΙΣ ΕΝ ΧΘΟΝΙ ΚΥΠΡΙΝ ΕΣΕΙΔΕΝ; ΙΜΕΡΟΝ ΕΝ ΠΕΤΡΗι ΤΙΣ ΤΟΣΟΝ ΕΙΡΓΑΣΑΤΟ; ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ ΧΕΙΡΩΝ ΟΔΕ ΠΟΥ ΠΟΝΟΣ Ή ΤΑΧ’ ΟΛΥΜΠΟΣ ΧΗΡΕΥΕΙ, ΠΑΦΙΗΣ ΕΙΣ ΚΝΙΔΟΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗΣ;).

Το άγαλμα έγινε πασίγνωστο σε όλη την Ελλάδα και πλήθη συνέρρεαν στην Κνίδο  για να θαυμάσουν το αριστούργημα του Πραξιτέλη  Ο Πλίνιος  γράφει πως σ’ ένα από τα πολυάριθμα αντίγραφα η Θεά εικονίζεται ολόγυμνη, όρθια σε αμφίθυρο ναό για να φαίνεται από παντού, ενώ ετοιμάζεται για λουτρό. Με το αριστερό χέρι απιθώνει το φόρεμά της σε μυροδόχο υδρία  και με το άλλο σκεπάζει το αιδοίο  της. Κατά τον ίδιο συγγραφέα η Αφροδίτη  της Κνίδου ήταν το σημαντικότερο έργο όχι μόνο του Πραξιτέλη  αλλά και όλων των πλαστών έως εκείνη την εποχήΤο άγαλμα  θα μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη  επί Θεοδοσίου  και θα τοποθετηθεί στο παλάτι του Λαύσου, όπου θα καταστραφεί από πυρκαγιά το 475 μ.χ. επί Ιουστινιανού. Η φωτιά κατέστρεψε τα αρχαία γλυπτά  που βρίσκονταν κάτω από τη στοά του Λαύσου. Ωστόσο, δε φαίνεται να υπάρχει αυθεντικό αντίγραφο. Μερικοί θεωρούν αντίγραφα τα αγάλματα  της Αφροδίτης  που βρίσκονται σήμερα στο μουσείο  του Βατικανού  και στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου. Ίσως η Αφροδίτη των Μεδίκων, έργο του Κλεομένη, να είναι απομίμηση του αρχέτυπου της Κνίδου.

Ωστόσο, η Φρύνη δεν ενέπνευσε στον Πραξιτέλη  μόνο το περίφημο αυτό άγαλμα  αλλά και σφοδρό έρωτα. Ο Πραξιτέλης εκτός από τα πολυάριθμα αγάλματα  της Φρύνης που κοσμούσαν την Αθήνα και άλλες πόλεις, φιλοτέχνησε ένα άγαλμα  από πεντελικό μάρμαρο, το οποίο στήθηκε στις Θεσπιές, τη γενέτειρα της και το άλλο από χρυσό «ΧΡΥΣΕΟΝ ΕΠΙ ΚΙΟΝΟΣ» τοποθετήθηκε στους Δελφούς, στο αφιέρωμα των Περικτιόνων, με την επιγραφή «ΦΡΥΝΗ ΕΠΙΚΛΕΟΥΣ ΘΕΣΠΙΚΗ». Το άγαλμα  της Φρύνης ήταν στημένο ανάμεσα στον ανδριάντα του βασιλιά των Λακεδαιμονίων  Αρχίδαμου και του Φιλίππου  της Μακεδονίας. Κατά τον Αθήναιο  όταν ο Κυνικός  φιλόσοφος  Κράτης  το είδε, αγανάκτησε και αναφώνησε πως αυτό είναι «ΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΚΡΑΣΙΑΣ ΑΝΑΘΗΜΑ». Ο Πλίνιος αναφερόμενος στα έργα του Πραξιτέλη, λέει για δύο αγάλματα  που εκφράζουν αντίθετα συναισθήματα και προκαλούν το θαυμασμό. Το ένα είναι η Κλαίουσα Δέσποινα και το άλλο η Χαρούμενη Εταίρα. Το δεύτερο πιστεύεται ότι είναι η Φρύνη, οι δε γνώστες, γράφει ο Πλίνιος, αναγνωρίζουν στο πρόσωπό της τον έρωτα του καλλιτέχνη, καθώς και την ανταμοιβή που εκείνη του υποσχέθηκε, πράγμα που το εκφράζει με το χαμόγελό της.

Η Φρύνη κάποτε ζήτησε από τον Πραξιτέλη  να της δωρίσει το πιο όμορφο από τα έργα του και η ιστορία λέει πως ο εραστής της δέχτηκε να της το δώσει, αλλά αρνήθηκε να της πει ποιο θεωρούσε ομορφότερο. Έτσι η Φρύνη έβαλε μια υπηρέτριά της να τρέξει λέγοντας πως ξέσπασε φωτιά μέσα στο εργαστήριο του Πραξιτέλη  και ένας μεγάλος αριθμός από τα έργα του χάθηκαν, όχι όμως όλα. Ο Πραξιτέλης  αμέσως όρμησε έξω από την πόρτα λέγοντας πως τίποτε από τους κόπους του δεν μένει πια σ’ αυτόν αν η φλόγα κατέστρεψε και τον Σάτυρο  και τον Έρωτα. Η Φρύνη τότε του είπε να σταθεί και να μη φοβάται, γιατί τίποτε δυσάρεστο δεν έπαθε, αλλά με τέχνασμα αναγκάστηκε να μαρτυρήσει τα ωραιότερα έργα του. Έτσι, η Φρύνη διάλεξε τον Έρωτα, που ήταν φτιαγμένος από πεντελικό μάρμαρο, τον οποίο ανάθεσε στην πατρίδα της, τις Θεσπιές. «ΦΡΥΝΗ ΤΟΝ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ, ΤΟΝ ΕΥΤΕΧΝΗΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΜΙΣΘΟΝ ΥΠΕΡ ΤΕΧΝΗΣ, ΑΝΘΕΤΟ ΘΕΣΠΙΑΣΙΝ». Στο βάθρο του Έρωτα, κάτω από τη σκηνή του θεάτρου, ο Πραξιτέλης  χάραξε το ακόλουθο επίγραμμα, το οποίο διασώζουν ο Αθήναιος  και η Πλανούδεια Ανθολογία: «Τον έρωτα που τον τυραννούσε, ο Πραξιτέλης  τον απεικόνισε τέλεια, έχοντας σαν μοντέλο της καρδιάς του το πάθος και γι’ ανταμοιβή μου, σ’ εμένα τη Φρύνη τον έδωσε. Τα φίλτρα του έρωτα τώρα πια δεν τα τοξεύω αλλά μαγεύω όποιον με κοιτάξει.»

Το άγαλμα καταστράφηκε κατόπιν στη Ρώμη  από πυρκαγιά το 80 μ.χ.

Ο ποιητής Αντίπατρος  ο Σιδώνιος (1ος αιώνας μ.α.χ.χ) συνδέει την Αφροδίτη  της Κνίδου με τον Έρωτα  των Θεσπιών. «Ας είναι από μάρμαρο, μια μέρα θα πάρει φωτιά η πέτρα και ο τρυφερός Θεός των Θεσπιών θα τη φλογίσει. Δυο αγάλματα  έπλασε ο Πραξιτέλης, ένα εδώ και ένα εκεί. Και τα δυο μαζί θα άναβαν πυρκαγιά που θα αφάνιζε το σύμπαν». Τα δύο αυτά αγάλματα που έγιναν πασίγνωστα στον αρχαίο ελληνικό κόσμο προκαλούσαν κοσμοσυρροή στις δύο πόλεις. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης εγκωμιάζοντας τη μεγαλοφυΐα του Πραξιτέλη γράφει πως έσμιξε την πέτρα με τα πάθη της ψυχής. («Ο ΚΑΤΑΜΙΞΑΣ ΑΚΡΩΣ ΤΟΙΣ ΛΙΘΙΝΟΙΣ ΕΡΓΟΙΣ ΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΠΑΘΗ».

.

Την εποχή που όλη η Ελλάδα  θαύμαζε τα αριστουργήματα του Πραξιτέλη  και του Απελλή  και δόξαζε το κάλλος της Φρύνης, κάποιος ρήτορας, ο Ευθίας, προσπάθησε να γίνει εραστής της διάσημης εταίρας. Η Φρύνη τον απέρριψε και εκείνος για να την εκδικηθεί την κατηγόρησε για ασέβεια προς τα θεία και την μήνυσε στην Ηλιαία . Η Φρύνη ζήτησε από τον Υπερείδη να αναλάβει την υπεράσπισή της. Ο Υπερείδης ήταν για κάποιο διάστημα εραστής της, ο οποίος πλήρωνε 100 φορές παραπάνω από το κανονικό ποσό προκειμένου να απολαύσει τα κάλλη της Φρύνης.. Ο Ευθίας  για να αντιμετωπίσει την ευγλωττία του Υπερείδη κατέφυγε στον ρήτορα Αναξιμένη  από την Λάμψακο ?, δάσκαλο του Αλεξάνδρου  και συνέταξε μαζί του το κατηγορητήριο. Ο Ευθίας  με τα λαμπρά επιχειρήματά του πρόβαλε, στοχεύοντας το θρησκευτικό αίσθημα, έπεισε πολλούς από τους Ηλιαστές  πως η Φρύνη πράγματι πρόσβαλε τα θεία. Ο Υπερείδης υπερασπιζόμενος τη Φρύνη ομολόγησε δημόσια πως υπήρξε και αυτός εραστής της. Δήλωσε πως γνωρίζοντας καλά τον χαρακτήρα της κατηγορουμένης δεν θα ασεβούσε ποτέ προς τα θεία και ότι η πραγματική αιτία της αγωγής της ήταν η απόρριψη του έρωτα του ενάγοντα προς την εναγομένη. Ωστόσο, η ρητορική έξαρση του Υπερείδη υπήρξε ανίσχυρη να μεταπείσει όλους τους Ηλιαστές. Τότε θυμούμενος μία αλληγορία του Λυσάνδρου, άρπαξε τη Φρύνη από το χέρι φέρνοντάς τη μπροστά για να μπορούν να τη βλέπουν όλοι και τραβώντας τον πέπλο της ρώτησε «Ποιος από εσάς θα καταδικάσει τη δύναμη και το κάλλος της Θεάς;» και εμφάνισε μπροστά στα βλέμματα των Ηλιαστών  τα θεία κάλλη της Φρύνης, την οποία κατ’ αυτόν ευχαρίστως θα καλούσε αδελφή στην ωραιότητα η Θεά Αφροδίτη . Οι Ηλιαστές  θαμπωμένοι από το κάλλος της Φρύνης και νομίζοντας πως πράγματι έβλεπαν μπροστά τους την ίδια τη Θεά Αφροδίτη, την αθώωσαν. Από τότε θεσπίστηκε νόμος πως δεν θα έβγαζαν καταδικαστική απόφαση για κανέναν εάν πρώτα δεν τον έβλεπαν μπροστά τους.

Σχετικά με αυτή τη δίκη ο Αλκίφρων διέσωσε δύο επιστολές της εταίρας Βακχίδας . Η πρώτη απευθύνεται στον Υπερείδη και η δεύτερη στην ίδια τη Φρύνη. Η επιστολή της προς Υπερείδη αναφέρει: «Όλες μαζί οι εταίρες  της πόλης και κάθε μία χωριστά, σου οφείλουμε ευγνωμοσύνη καθώς και η Φρύνη. Διότι μπορεί το κατηγορητήριο του παμπόνηρου Ευθία  να στράφηκε μόνον κατά της Φρύνης αλλά ο κίνδυνος μας αφορούσε όλες. Εμείς είτε ζητάμε χρήματα από τους εραστές μας είτε όχι, πάντοτε κάποιοι θα βρεθούν να μας κατηγορήσουνε ως ασεβείς. Θα ήταν κατά τη γνώμη τους προτιμότερο να σταματήσουμε τον βίο αυτό και να μην έχουμε ούτε φίλους. Τώρα όμως κανείς δεν πρέπει να κατηγορεί το επάγγελμά μας επειδή βρέθηκε ο δόλιος Ευθίας  και τα προκάλεσε όλα αυτά αλλά να επαινούμε οι πάντες τον δίκαιο Υπερείδη. Πολλά αγαθά ας αποκτήσεις αφού έσωσες χρηστή εταίρα, κι εμείς θα σ’ ανταμείψουμε για λογαριασμό της. Εάν μάλιστα καθίσεις και γράψεις τον λόγο που εκφώνησες υπέρ της Φρύνης, τότε θα πρέπει να σου στήσουμε όλες οι εταίρες  χρυσό ανδριάντα  σε όποιο μέρος της Ελλάδας  εσύ μας υποδείξεις.» Και η δεύτερη επιστολή της προς τη Φρύνη αναφέρει: «Δεν στεναχωρήθηκα τόσο για τον κίνδυνο που διέτρεξες όσο χάρηκα διότι απαλλάχθηκες από πονηρό εραστή και βρήκες να ερωτευθείς τον χρηστό Υπερείδη. Διότι η δίκη έγινε και για την ευτυχία σου, εφόσον από αυτήν έγινες διάσημη, όχι μόνον στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα. Ο Ευθίας θα τιμωρηθεί όπως του πρέπει αφού θα σε στερηθεί. Τον οδήγησε η έμφυτη αμάθεια να υπερβεί το μέτρο της ερωτικής ζηλοτυπίας. Σίγουρα τώρα σε ποθεί περισσότερο από τον Υπερείδη και δεν σε έχει. Ο Υπερείδης δίκαια υπερηφανεύεται για τη συνηγορία του, ενώ ο Ευθίας  πρόθυμα θα σου προσφέρει παρακλήσεις και χρυσό. Πρόσεχε φίλη μου, για χάρη της αξιοπρέπειάς μας, μην παραλείψεις τίποτα απ’ όσα οφείλεις. Ούτε τον Υπερείδη να παραγκωνίσεις, που σου χάρισε την ελευθερία και τη ζωή, ούτε στις ικεσίες του Ευθία  να υποκύψεις, ούτε και να πιστέψεις όσους λένε, ότι εάν δεν γύμνωσες το στήθος σου δεν θα πετύχαινε ποτέ την αθώωση σου ο ρήτορας. Και αυτό διότι μόνον η συνηγορία εκείνου βρήκε την κατάλληλη στιγμή για την υπέροχη χειρονομία και την αξιέπαινη πράξη.»

Η ακατανίκητη δύναμη του κάλλους της Φρύνης υπέστη μία μόνο ήττα από το φιλόσοφο  Ξενοκράτη  από τη Χαλκηδόνα, ο οποίος υπήρξε μαθητής του Πλάτωνα, διδάσκαλος του Δημοσθένη και μετά το Σπεύσιππο  ανέλαβε τη διεύθυνση της Ακαδημίας , για εικοσιπέντε χρόνια. Η Φρύνη επιχείρησε κατόπιν στοιχήματος να τον παρασύρει στον έρωτά της. Έτσι ένα βράδυ τον επισκέφτηκε στην οικία του υποστηρίζοντας πως την κυνηγούν κακοποιοί και του ζήτησε να μείνει εκεί για να προστατευθεί. Εκείνος την έβαλε να κοιμηθεί μακριά του και γύρισε στο κρεβάτι του. Η Φρύνη όμως έπειτα από λίγο πλησίασε στην κλίνη του Ξενοκράτη και παρόλο που τον προκάλεσε εκείνος δεν ενέδωσε. Έτσι, χάνοντας το στοίχημα η Φρύνη και μη θέλοντας να δώσει τα χρήματα είπε «στοιχημάτισα να νικήσω άνθρωπο, όχι άγαλμα».

Η Φρύνη δεν ήταν μόνο μια πανέμορφη εταίρα αλλά καλλιεργημένη και έξυπνη και αυτό το αποδεικνύουν μερικές εύστοχες απαντήσεις που έδωσε σε επίδοξους εραστές της, οι οποίες δείχνουν την ετοιμότητά της. Ο Μάχων  γράφει ότι κάποτε ο Μοίριχος ζήτησε από τη Φρύνη να του δοθεί κι εκείνη απαίτησε μία μνα, δηλαδή εκατό δραχμές. Κι όταν εκείνος σχολίασε ότι την προηγούμενη μέρα είχε πάει μ’ έναν ξένο για δύο χρυσούς στατήρες, δηλαδή σαράντα αργυρές  δραχμές, εκείνη του απάντησε: «Περίμενε λοιπόν κι εσύ μέχρι να ξανακαυλώσω (έως ου βινητιάσω) και θα σου πάρω τόσα». Κάποτε ένας τσιγκούνης εραστής, που ήθελε να δώσει λιγότερα, αλλά δεν τα κατάφερνε να την πείσει, της είπε ευφημιστικά αλλά και διφορούμενα, «Αφροδίσιον ει Πραξιτέλους», δηλαδή είσαι η Αφροδιτούλα του Πραξιτέλη, ή μπορεί να ερμηνευτεί ότι είσαι ο αφροδισιασμός ο βαρύμισθος, παίζοντας με τη λέξη Πραξιτέλης, που σημαίνει αυτόν που επιβάλλει τέλη, δασμούς. Και η εύστροφη εταίρα, χωρίς να χάσει καιρό, του απάντησε, «συ δ’ Έρως Φειδίου», δηλαδή «κι εσύ είσαι ο Έρωτας του Φειδία», ή ακόμα «κι εσύ είσαι ο έρωτας του τσιγκούνη». Παίζει με τη λέξη Φειδίας, από το ρήμα φείδομαι, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει «τσιγκουνεύομαι».

Η Φρύνη μέχρι τα βαθιά γεράματα δεν έπαψε στιγμή να ασκεί το λειτούργημα της εταίρας, εκμεταλλευόμενη στο έπακρο την ομορφιά της και δεν έριξε την τιμή της αμοιβής της. Ωστόσο, κανείς ιστορικός δεν αναφέρει την ημερομηνία και τον τρόπο θανάτου της.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

1.    «Στην πραγματικότητα η Φρύνη ήταν ακόμα πιο όμορφη στα αθέατα σημεία του σώματός της. Κανένας δεν μπορούσε να δει γυμνό το σώμα της γιατί φορούσε πάντα μία εσθήτα  που το κάλυπτε καλά και επίσης δε σύχναζε ποτέ στα δημόσια λουτρά».

       Πως το γνώριζαν αφού ποτέ δεν τα είδαν?

2.    «Η Φρύνη συσσώρευσε τόσα πλούτη ώστε όταν το 355 π..χ ο Αλέξανδρος  κατέσκαψε τη Θήβα και γκρέμισε τα τείχη της πόλης, προσφέρθηκε να την ανοικοδομήσει με την προϋπόθεση να τεθεί επιγραφή  πάνω από την πύλη, η οποία να ανέφερε «Αλέξανδρος  μέν κατέσκαψεν, ανέστησε δε Φρύνη η εταίρα», όμως οι Θηβαίοι  αρνήθηκαν την πρότασή της, φοβούμενοι πιθανόν αντίποινα του Αλεξάνδρου».

   Γιατί οι Θηβαίοι φοβήθηκαν την μήνιν του Αλεξάνδρου? Μήπως επειδή τα εισοδήματα της Φρύνης δεν ήταν δηλωμένα? Σχολιάστε το φορολογικό καθεστως της Αρχαίας Αθήνας.

3.    Θεωρείτε ως  ανωτέρα νοητική ιδιότητα την ενασχόληση μεγάλων ανδρών με τη δημιουργία αγαλμάτων προς τιμήν της Φρύνης? Η αρκούσε απλώς η καταβληθείσα αμοιβή για τις υπηρεσίες της?

4.     Πως θα χαρακτηρίζατε τον Υπερείδη και πως τον Ευθία?

5.    Στη θέση του Ξενοκράτη πως θα δρούσατε?

6.    Σχολιάστε τη στάση ενός τσιγγούνη ανδρός που επιθυμεί διακαώς μια γυναίκα αλλά παζαρεύει την αμοιβή.

Σημείωση. Τα σχόλια και οι επισημάνσεις να γίνουν σε απλή νεοελληνική. Καθαρεύουσα, αργκό, καλλιαρντά και λοιπές διάλεκτοι, επαφίενται στην κρίση του βαθμολογητή.

Βαθμολογητές ορίζονται οι Καλοχαιρέτας Θρασύβουλος και η Ελενίτσα, αγνώστων λοιπών στοιχείων. Οι ανωτέρω έχουν το δικαίωμα της διατύπωσης σχολίων αλλά δεν δύνανται να συμπεριληφθούν στον κατάλογο των εξεταζομένων. Οι πρώτοι τρεις στην βαθμολογία δικαιούνται βραβείου, έχοντος άμεση συνάρτηση με το θέμα. Αν τυχόν αριστεύσουν και άτομα θηλυκού γένους, και προς αποφυγή άσκοπων ερωτήσεων, ενημερώνουμε ότι, μετά ενδελεχή μελέτη της βιβλιογραφίας, δεν προκύπτει ρατσιστική συμπεριφορά των εταίρων ,αρκεί βεβαίως το τίμημα να ήτο ισάξιο του ανδρικού.

Αξιολογήστε το άρθρο 
27 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

28/05 13:28  Swearengen
Απαντήσεις :
1η ερώτητη : -Κάποιος έπαιρνε «μάτι» και ήταν και μαρτυριάρης.
2η ερώτηση : Απλώς, ο Αλέξανδρος ήταν ζοχάδας. Οι δούλοι αποτελούσαν τεκμήριο, όπως και τα σκάφη (τριήρεις) αναψυχής.
3η Αρκούσε η αμοιβή. Όλα τ’ άλλα ήταν υπερβολές.
4η ερώτηση : O Υπερείδης ήταν μεγάλο κορόϊδο, εφόσον πλήρωνε παραπάνω για το συγκεκριμένο «προϊόν». Ο Ευθίας, κι αυτός κορόϊδο ήταν.
5η ερώτηση : Και ο Ξενοκράτης ήταν κορόϊδο. Τελικά, όλοι κορόϊδα ήταν.
6η ερώτηση : Δεν είναι τσιγγούνης όποιος παζαρεύει. Οικονόμος είναι.

Ουφ, κουράστηκα, αλλά αρίστευσα και πάλι, ο άτιμος.

-Πότε δίνουμε μαθηματικά ?
28/05 13:41  Αli Baba
1.O βλαξ ο Υπερείδης το μαρτύρησε ,γιατί αφού πλήρωνε παραπάνω τούδειχνε και λίγο μπούτι.
2.Οι Θηβαίοι γνώριζαν άριστα πως ο Αλέξανδρος δεν είχε την αρίστην των σχέσεων με τις γυναίκες.
Το ισχύον τότε φορολογικό καθεστώς ουδόλως διέφερε του σημερινού. Διεπνέετο από την νοοτροπία "άρπαξε να φας και κλέψε νάχεις".
3.Άμα είσαι μ..δουλος και αγάλματα φτιάχνεις.
4.Τον Υπερείδη ατάλαντο,τον Ευθία α-τάλαντο (άφραγκο).
5.Γιούρια στον ταβλά με τα κουλούρια
6.Αιδοίου σπάγγο.
28/05 13:41  elenitsa 1
Ειναι ποτε δυνατον καποιος να επιθυμει μια γυναικα,να καιγεται γι'αυτην,και να μην την αποκτα σκεπτομενος την τσεπη του?Αν η τσεπη του υπερτερει στην σκεψη του,αυτο μαλλον σημαινει οτι ο ποθος του ειναι κιβδηλος.Το χρημα υπαρχει για να μας καλυπτει τις αναγκες,κι η αναγκη εκπληρωσης ενος τετοιου στοχου ειναι τοσο δυνατη κι επιτακτικη,που ερχεται πρωτη ,πανω απο καθε αλλη.Πως μπορεις να κοιμηθεις τη νυχτα,να γελασεις,να ζησεις βρε αδελφε,οταν ενα τετοιο μαραζι σου τρωει τα σωθικα?Τι αξια εχει το χρημα οταν οι αναγκες που μπορει να σου καλυψει ειναι ανεκπληρωτες,ακομα κι οταν εξαρτωνται αμεσα απ'αυτο?Μαλλον δεν υφισταται τετοια αναγκη,αν καποιος βαλει το χρημα πανω απ'τον ποθο.Σ'αυτην και μονο την περιπτωση,δικαιουται καποιος να παζαρεψει.Αλλα θα λαβει αυτο για το οποιο πληρωσε.Λειψα και χλιαρα πραγματα,δηλαδη.
28/05 13:57  elenitsa 1
Swearengen,τα μαθηματικα ειναι το δυνατο σου σημειο?
28/05 14:41  Τυφώνας
Μπράβο παιδιά … πολύ καλό.
5* στον ΑΛΗ ΜΠΑΜΠΑ … αλλά και στους υπόλοιπους μαθητές που απάντησαν.
Σε μια βδομάδα θα βάλω βαθμολογία.
28/05 14:48  Swearengen
Ναι Ελένη, τα μαθηματικά είναι όντως το δυνατό μου σημείο.
Τα "μαθηματικά" δευτέρας δημοτικού, εννοώ.

Σχετικά με το blog

Λίγα λόγια για εμένα
www.mantri.gr
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι