ALI BABA
Παπανούτσος
3247 αναγνώστες
Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2009
13:54

 

 

 

 

Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟΣ

 

Όσοι, κουνώντας μελαγχολικά το κεφάλι ή υψώνοντας τη φωνή με οργή, αρνούνται την ηθική πρόοδο του ανθρώπου κατά τους μακρούς αιώνες της ιστορικής του διαδρομής, μιλούν συνήθως με αδιαφορία, ή και με περιφρόνηση, για την αξία της "υλικής" προόδου, των κατακτήσεων δηλαδή της επιστήμης και της τεχνικής, που άλλαξαν στους χρόνους μας τη μορφή του κόσμου.

     

    Καμιά επιρροή, λέγουν δεν έχουν αυτά τα πολυθρύλητα θαύματα απάνω στον ηθικό βίο του ανθρώπου, στο χαρακτήρα, στην προσωπικότητά του. Άλλη η μια τροχιά, άλλη η άλλη· δεν πηγαίνουν παράλληλα. Ή

     

     

    Καμιά ουσιαστική αξία, λέγουν, δεν έχουν οι τεχνικές τελειοποιήσεις των μέσων της ζωής, για τις οποίες υπερηφανεύεται ο πολιτισμός μας. Ευτυχέστερος ήταν ο άνθρωπος που ζούσε χωρίς τις σημερινές ανέσεις, σε κοινωνίες απλούστερες, "πρωτόγονες". Ή

     

     

    Όχι μόνο δεν καλυτέρεψε, αλλά χειροτέρεψε τον άνθρωπο η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνικής. Πολλαπλασίασε και έκανε πιο raffinee τη δύναμη της κακουργίας του . . .

     

 

 

Θα προσπαθήσω να αποδείξω ότι και οι τρεις αυτές υποθέσεις είναι αστήριχτες· βρίσκονται σε ασυμφωνία με εξώφθαλμα γεγονότα.

 

Πρώτον, είναι πλάνη να νομίζομε ότι η ευημερία δεν επηρεάζει προς το καλύτερο το ήθος των ανθρώπων. Προσοχή: δε λέγω η ευμάρεια, ο πλούτος, η πολυτέλεια· λέγω η ευημερία, δηλαδή η επάρκεια των υλικών μέσων της ζωής, που επιτρέπει τις απαραίτητες για έναν πολιτισμένο άνθρωπο ανέσεις. Τα παραδείγματα αφθονούν, από παρατηρήσεις απάνω και στην ατομική και στη συλλογική ζωή. Η πενία, ως συνώνυμο της πείνας, της αρρώστιας και της αμάθειας, είναι ο χειρότερος σύμβουλος του ανθρώπου και η μεγαλύτερη μάστιγα των κοινωνιών. Άτομα ή λαοί που λιμοκτονούν, δεκατίζονται από αρρώστιες και είναι βυθισμένοι στην αμάθεια, έχουν το βούρκο και τη δυστυχία μέσα στην ψυχή τους. Φθονούν, απεχθάνονται, μισούν όχι μόνον όσους γεύονται άνετα τα αγαθά της ζωής, αλλά και τους ομοίους των. Η εξαθλίωση διηθείται έως τους εσώτερους πόρους της ψυχής τους και τους εξαχρειώνει. Αρετές όπως η αγάπη της ελευθερίας, η αυτοκυριαρχία, η αξιοπρέπεια δεν μπορούν να ριζώσουν σε έδαφος ψυχικό, που το έχουν αποψιλώσει οδυνηρές υλικές στερήσεις. Σκλάβους, ακρατείς, ευτελείς κάνει τους ανθρώπους η αγιάτρευτη φτώχεια. - Αντίθετα η ευημερία, ως συνώνυμο της ευπορίας στα υλικά μέσα της ζωής, της υγείας και της μόρφωσης, επιδρά ευεργετικά απάνω στο χαρακτήρα των ατόμων και των λαών. Τους κάνει φιλελεύθερους, ευπρεπείς, γενναιόψυχους. Τους δίνει τη χαρά της ζωής που κάνει τον άνθρωπο να χαίρεται την ανθρωπιά του. Να υπερηφανεύεται γι' αυτήν. Να την τιμά, και στο δικό του πρόσωπο και στο πρόσωπο των ομοίων του. "Ευστάθεια" (με όλες τις σημασίες της λέξης) δεν έχουν ούτε τα άτομα ούτε οι κοινωνίες που μαστίζονται από την εξαθλίωση. Και είναι εχθρός του ανθρώπου εκείνος (ο σοφός ή ο πολιτικός) που θεωρεί άσχετες μεταξύ τους την ευημερία με την ευτυχία, την ευτυχία με την αρετή. Χαρά και καλοσύνη (όσο και αν επιχειρούμε να αντισταθμίσομε τις στερήσεις του παρόντος με προσδοκίες του μέλλοντος) δεν μπορεί να έχει ο άνθρωπος ή ο λαός ο εξαθλιωμένος από τα δεινά της πείνας, της αρρώστιας και της αμάθειας. Χορτάσετέ τον, γιατρέψετέ τον, μορφώσετέ τον και θα δημιουργήσετε τις προϋποθέσεις για ν' αστράψει μέσα του το φως της αλήθειας, της ομορφιάς και της αρετής - με μια λέξη : της ανθρωπιάς.

 

Δεύτερον, είναι πλάνη να υποθέτομε ότι οι εκπληκτικές κατακτήσεις της επιστήμης και της τεχνικής, για τις οποίες δικαιολογημένα υπερηφανεύεται ο πολιτισμός μας, δεν έχουν καμιάν ουσιαστικήν αξία, επειδή τάχα δεν έκαναν "ευτυχέστερο" τον άνθρωπο - άρα δεν αποτελούν "πρόοδο". "Άχ! τι ωραία που ζούσαν άλλοτε οι άνθρωποι στις πρωτόγονες κοινωνίες τους, χωρίς το τηλέφωνο, το ραδιόφωνο, το αυτοκίνητο, το αεροπλάνο" . . Δεν πρέπει, νομίζω, να παίρνομε στα σοβαρά αυτό τον ψευτορομαντισμό της υποκριτικής νοσταλγίας του παρελθόντος. Πρώτα - πρώτα γιατί δογματίζει "εκ του ασφαλούς" και "με το αζημίωτο": δεν εγνώρισα ακόμη κανένα οπαδό του δόγματος να διακόψει το ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι του για να ζήσει ευτυχέστερος. Και έπειτα, γιατί είναι τουλάχιστο γελοίο να υποστηρίζει κανείς ότι ζούσαν "καλύτερα" οι άνθρωποι τότε που οι γιατροί καίγανε με πυρωμένο σίδερο τις μολυσμένες πληγές (χωρίς φυσικά, να μεταχειρίζονται αναισθητικά ή αναλγικά φάρμακα) ή που πέθαιναν τα μωρά κατά εκατομμύρια από εντερίτιδα . . . ή τότε που σοφοί και υψηλής ευαισθησίας άνθρωποι καταδέχονταν να θεωρούν τη δουλεία αναπόφευκτη, επειδή έπρεπε να μένουν ώρες και δυνάμεις σ' αυτούς και στους οικείους των ελεύθερες για να διαβάζουν και να ψυχαγωγούνται. . .ή τότε που η ανάγνωση και η γραφή ήταν προνόμιο των ολίγων και των "ισχυρών" και ο μεγάλος αριθμός έπρεπε να πιστεύει μοίρα του αδυσώπητη να μένει εσαεί βυθισμένος στην άγνοια, στη δεισιδαιμονία και στο σκότος. Έχομε άραγε όλοι συνειδητοποιήσει τις τεράστιες προόδους που έχει πραγματοποιήσει στα μέσα και στον τρόπο της ζωής μας αυτός ο πολιτισμός που τον αποκαλούμε με περιφρόνηση "απλώς τεχνικό"; Ιδού μια λεπτομέρεια διατυπωμένη με αριθμούς που αξίζει να τη σκεφτούμε πολύ: Στο Λίβερπουλ (της Μεγ. Βρετανίας) ο μέσος όρος ζωής των κατοίκων το 1846 ήταν το 26ο έτος της ηλικίας· στο Μπόστον (των Ηνωμένων Πολιτειών) ο μέσος όρος ήταν πέρσι το 66,7 της ηλικίας. Και δεν είναι μόνο η διάρκεια που μεγάλωσε· έγινε και το ποιόν της ζωής διαφορετικό. Σήμερα ο άνθρωπος των προχωρημένων στον πολιτισμό χωρών έχει άπειρες ευκαιρίες να "εντείνει" και να "υψώσει" (να ευγενίσει με τα αγαθά της παιδείας) τη ζωή του. Να την εκτιμήσει και να τη χαρεί. Ότι ζει "καλύτερα", "ανετότερα", "τελειότερα", "ανθρωπινότερα", δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Είναι άραγε και ευτυχέστερος; Η απάντηση εξαρτάται από το τι ονομάζεται "ευτυχία". Θα αναγνωρίσετε πάντως ότι όταν πεθαίνει κανείς πολύ νέος, αφού έχει ζήσει μια περιορισμένη, κουτή και τυραννισμένη ζωή - δεν προλαβαίνει τουλάχιστο να ευτυχήσει . . .
Τρίτο και τελευταίο, είναι πλάνη να υποστηρίζομε ότι η επιστημονική και τεχνική πρόοδος των τελευταίων τριών αιώνων όχι μόνο δεν καλυτέρεψε, αλλά χειροτέρεψε τον άνθρωπο. Το επιχείρημα (που με τόσην ελαφρότητα επαναλαμβάνεται ακόμη και από σοβαρούς συζητητές) ότι οι πιο προοδευμένοι στην επιστήμη και στα γράμματα λαοί φάνηκαν οικτρότεροι και πιο αδίσταχτοι, απάνω στον πυρετό του τελευταίου πολέμου, δεν έχει αποδειχτικήν αξία αναμφισβήτητη, άμα το αναλύσει κανείς περισσότερο. Υπενθυμίζω τη διάκριση, που κάνουν οι Μαθηματικοί, μεταξύ αναγκαίων και επαρκών συνθηκών, γιατί αυτή θα μας δώσει το λογικό σχήμα να βάλομε τα πράγματα στη θέση τους. Να υπάρχουν σε μεγάλη ποσότητα υδρατμοί στην ατμόσφαιρα, είναι μια αναγκαία προϋπόθεση της βροχής - όχι όμως και επαρκής, γιατί αυτή και μόνη (χωρίς πχ μιαν ορισμένη πτώση της θερμοκρασίας) δεν φέρνει τη βροχή. Αυτό συμβαίνει και στη δική μας περίπτωση. Κανείς δεν θα ισχυριστεί ότι φτάνει μια διδακτορική διατριβή στη Χημεία ή ένα νόμπελ της Φυσικής για να γίνει και ηθικά ανώτερος ένας άνθρωπος· όταν όμως φωτίζεται ο νους του με τη διερεύνηση των νόμων του σύμπαντος και από τούτο το φωτισμό υψώνεται το πνευματικό του βλέμμα έως τη θεώρηση κάποιων ανώτερων αληθειών, δημιουργούνται οι αναγκαίες συνθήκες για να αναπτυχθούν μέσα στην ψυχή του τα σπέρματα του καλού (εάν είναι ζωντανά) και έτσι να γίνει πιο άνθρωπος.

 

Χωρίς αυτόν τον τελευταίο όρο ( την επαρκή συνθήκη του μαθηματικού) ο επιστήμονας ή ο τεχνικός μας θα καταντήσει ένας τερατώδης νους τόσο προσηλωμένος στις άτεγκτες γενικεύσεις του, ώστε να είναι ικανός για τις μεγαλύτερες θηριωδίες. Και τούτο επειδή έχει μείνει στη μέση του δρόμου: στάθηκε στις γνώσεις· δεν προχώρησε έως τη γνώση. Έως δηλαδή εκείνη την ολοκλήρωση του πνεύματος που δεν ξεχωρίζει πια με στεγανά τοιχώματα από δω την "αλήθεια" από κει την "ομορφιά" και παραπέρα την "αρετή", αλλά αισθάνεται, κρίνει και τιμά, σα μιαν ακατάλυτη ενότητα, την αρετή μέσα στην ομορφιά της αλήθειας. Η σωστή λοιπόν τοποθέτηση του ζητήματός μας είναι να πούμε ότι η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνικής μπορεί να καλυτερέψει τον άνθρωπο (όπως ασφαλώς μπορεί και να τον χειροτερέψει - σαν τον διαρρήκτη που έχει αποκτήσει τελειοποιημένα εργαλεία), αφού δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την πνευματική του απογείωση. Αρκεί να συνεχίσει την πτήση του και να πάει πολύ ψηλά . . . Ας το πάρομε μια για πάντα απόφαση· αφού μπήκαμε στο δρόμο των επιστημονικών και τεχνικών κατακτήσεων, δε γίνεται πια να γυρίσομε πίσω. Αλλά ούτε ωφελεί. Απάρνηση της προόδου σ΄ αυτό τον τομέα σημαίνει επάνοδο στη βαρβαρότητα. Ευτυχέστερη και ηθικότερη θα γίνει η ανθρωπότητα όχι δεσμεύοντας αλλά αφήνοντας πιο ελεύθερο ακόμη το πνεύμα. Η σωτηρία μας είναι όχι λιγότερη, αλλά περισσότερη, πλατύτερη και βαθύτερη μάθηση.

Ο Π. Ξένος γράφει για τον Ευάγγελο Παπανούτσο: "αναμφισβήτητα είχε πλατιά μόρφωση και πολλά προσόντα. Είχε φυσική ευφράδεια. Δίδασκε συναρπαστικά. Ήξερε να δένεται με το ακροατήριό του το ίδιο στην τάξη όπως και στην αίθουσα διαλέξεων. Έγραφε σωστά τη γλώσσα και την φρόντιζε. Ήξερε από ξένες γλώσσες και του χρωστάμε τη μετάφραση πολλών ξένων όρων στη γλώσσα μας. Μελετηρός και πάντα ενημερωμένος στους τομείς που τον απασχολούσαν. Ήταν ο διαβασμένος, ο φιλοσοφημένος δάσκαλος-παιδαγωγός που ευπροσήγορος ήταν έτοιμος να εξηγήσει ό,τι τον ρωτούσαν".

Ο άνθρωπος γνώριζε να ομιλεί και να γράφει. Απλά, κατανοητά , με λογικά επιχειρήματα ,χωρίς απεραντοστομίες, μακριά από γλωσσικούς ακροβατισμούς, σοφιστείες, εμμονές καθαρεουσιάνικες, φανατισμούς και επιδειξιομανία. Γι' αυτό και τον είπαν ΔΑΣΚΑΛΟ.

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
7 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

07/02 14:19  Yannis K.
Τι μου θυμισες!
Τον διαβαζαμε για να "βελτιωθουμε" στην εκθεση για τις Πανελληνιες!
Εγω παντως σαν δοκιμιογραφο προτιμουσα κατα πολυ τον Ι.Μ. Παναγιωτοπουλο.
07/02 14:23  Usοund
Τι να πω κι εγώ που είχα μάθημα τη Λογική του στο τότε εξατάξιο Γυμνάσιο. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί κατήργησαν αυτό το μάθημα.
07/02 14:27  Yannis K.
το αντικατεστησαν με την Ψυχολογια που καναμε για κανα εξαμηνο στην Β' Λυκείου?
μετα μας την εκοψε κι αυτη απο μονος του ο φιλολογος για να κανει περισσοτερο Αρχαια στους ...κλασσικους.
07/02 14:32  Usοund
Ου χαχα! Μ'έφτιαξες τώρα. Κοίτα τι βρήκα. Του ιδίου.
Η βαθιά αναταραχή που περνάει τούτο τον καιρό η χώρα μας και που είναι, σε τελευταία ανάλυση, κρίση ηθική ολόκληρου του κοινωνικού μας οργανισμού ξαναφέρνει στο νου κάθε στοχαστικού ανθρώπου τις έννοιες της Πολιτικής (τέχνης) και του Πολιτικού (ανδρός) και τον παρακινεί να τις διερευνήσει. Ποιος είναι ο σκοπός (το "τέλος", όπως θα έλεγαν οι Αρχαίοι), δηλαδή ο "λόγος υπάρξεως" της Πολιτικής, το ουσιαστικό νόημα της; Και τι πρόγραμμα ζωής εκφράζει με τις προθέσεις και τις πράξεις του ο Πολιτικός, ο αυθεντικός, ο άξιος του ονόματός του Πολιτικός;

Στον Πλατωνικό "Γοργία" έχουμε μια θαυμάσια (γεμάτη δύναμη και χιούμορ) επίθεση του Σωκράτη κατά του Καλλικλή, που έχει ήδη μπει στην πολιτική με μεγάλες φιλοδοξίες και άλλη τόση ελαφρότητα. "Και τώρα, λαμπρέ μου άνθρωπε", του λέει σε μια στιγμή ο Σωκράτης του διαλόγου, "μια που εσύ άρχισες κιόλας να πολιτεύεσαι και μένα με προσκαλείς και με κατακρίνεις που δεν ανακατεύομαι στην πολιτική, κάθησε να το εξετάσουμε μαζί.

Για να ιδούμε: έκανε τάχα ο Καλλικλής ως τώρα κανένα πολίτη καλύτερο; Υπάρχει κανείς ή ξένος ή πολίτης Αθηναίος, ή δούλος ή ελεύθερος, που ενώ πρωτύτερα ήτανε πονηρός, άδικος, ακόλαστος και άμυαλος, έγινε εξ' αιτίας του Καλλικλή καλός και αγαθός; Πες μου, Καλλικλή, αν τύχει και σου κάνει κανείς την εξέταση, τι θ' ανταποκριθείς; Ποιος άνθρωπος θα πεις ότι έγινε καλύτερος με τη δική σου συναναστροφή; Διστάζεις ν' απαντήσεις αν υπάρχει κανένα τέτοιο έργο δικό σου από τον καιρό που ιδιώτευες, πριν επιχειρήσεις να πολιτευθείς; -Επαίρεσαι για τη νίκη σου Σωκράτη (λέει ο Καλλικλής) -Οχι (συνεχίζει ο Σωκράτης). Δεν σε ρωτώ για να δείξω πως σε ενίκησα, αλλά γιατί πραγματικά θέλω να μάθω: κατά ποιον τρόπο νομίζεις ότι πρέπει να ασκείται η πολιτική στον τόπο μας; Τώρα που μπήκες στην πολιτική θα φροντίζεις πως θα γίνουμε εμείς οι πολίτες όσο το δυνατόν καλύτεροι, ή για τίποτ' άλλο;".

Η αναδρομή στις σκέψεις και στα κείμενα που παραθέτω θα παραδεχτείτε -νομίζω- ό
07/02 14:33  Usοund
Η αναδρομή στις σκέψεις και στα κείμενα που παραθέτω θα παραδεχτείτε -νομίζω- ότι δεν έχει σήμερα απλώς φιλολογική σημασία. Μέσα στον εμπαιγμό και στην καταισχύνη αυτών των δεινών για το Έθνος μας ημερών, αισθάνεται κανείς την ανάγκη να θέσει στους πολιτικούς μας άνδρες το ερώτημα:

Έτσι καθώς πολιτεύεστε, γίνεστε πραγματικά παιδευταί του Λαού, διδάσκαλοι αρετής; Με το παράδειγμα σας τι περιμένετε τάχα; θα γίνουν καλύτεροι ή χειρότεροι οι πολίτες αυτού του τόπου; Τι τους έχετε διδάξει, όχι με όσα λέγετε αλλά με όσα πράττετε; Την υπερηφάνεια του ελεύθερου Δημοκρατικού πολίτη; Την ευλάβεια προς τις ηθικές αρχές και τους νόμους της πολιτείας; Τη συνέπεια προς όσα διακηρύσσετε; Την αφιλοκέρδεια και τη σωφροσύνη; Τη νυχτερινή ώρα που μόνοι με τον εαυτό σας θα κάνετε τον απολογισμό του "έργου της ημέρας", αν τύχει και ακουστεί μέσα σας η φωνή του αιωνόβιου και αδιάκοπα ενοχλητικού "Σωκράτη":

"Ποιος πολίτης αυτής της χώρας ή ξένος, έγινε καλύτερος από ότι ήταν πριν με το δικό σου παράδειγμα;".

Τι θα απαντήσετε; Μήπως ότι η Πολιτική δεν έχει καμιά σχέση με την Ηθική;
07/02 17:52  Yannis K.
μεγαλε δυσκολα τους εβαλε Σαββατοβραδυατικα και δε βλεπω κινηση.
κοστιζει η ποιότης ...
07/02 18:20  Κλεάνθης
Γεια σου mc με τα ωραία σου! (το κατάλαβα από το γραφικό χαρακτήρα και το λακωνικό κείμενο...)

Χαίρε Γιάννη!
07/02 18:21  Κλεάνθης
Δεν φαίνονται τα διαγράμματα...
07/02 18:28  mc
Στο πρώτο, αναφέρεται ρητά η ευμάρεια ως προϋπόθεση. Μας είναι έτσι γνωστή μια αναγκαία συνθήκη, με βάση -πάντα- τον συλλογισμό του Παπανούτσου. Δεν προκύπτει ωστόσο το "ικανό".
Στο δεύτερο, έχει σημασία και το τι ακριβώς μετράμε και το πώς το μετράμε. Η αύξηση της μέσης βιωσιμότητας, αντικατοπτρίζει σαφέστατα την τεχνολογική πρόοδο κατά ένα μέρος της, από την άλλη ωστόσο η ίδια τεχνολογική πρόοδος (άλλο κομμάτι της) δημιούργησε νέα προβλήματα που επιβάρυναν τόσο το ποιοτικό μέρος της ζωής, όσο και το ποσοτικό που ναι μεν αυξήθηκε αλλά θα μπορούσε να είχε αυξηθεί ακόμα περισσότερο (αν αυτό έχει κάποια σημασία). Εξάλλου, υπάρχει σαφής αιτιοκρατικός μηχανισμός <πρόοδος> -> <ευτυχία>; Ούτε καν το <στασιμότητα> -> <δυστυχία> δε μπορεί να στοιχειοθετηθεί. Ο λόγος με παραδείγματα - μας είναι γνωστό - είναι ελλειπτικός. Αλλά μιας και αναφέρθηκαν κάποια, ας πάρουμε για να περάσουμε και στο τρίτο μέρος, το παράδειγμα του Οπενχάιμερ. Μυαλό από τα λίγα, όμως δικαιολογίες του τύπου "θα μας προλάβαιναν οι Γερμανοί", τις ακούω βερεσέ. Το ήθελε. Ήθελε να δει - ως γνήσια περίεργος επιστήμονας - τι είναι αυτό το πράμα. Στη συνέχεια ο ίδιος, αντέδρασε συστηματικά σε περαιτέρω έρευνες (βλ. βόμβα Υδρογόνου), έπεσε σε δυσμένεια κλπ κλπ. Η ζημιά είχε όμως γίνει (και δεν αναφέρομαι μόνο στα θύματα εκείνων των ημερών). Μα θα μου πείτε, εάν δεν ήταν αυτός, θα ήταν κάποιος άλλος. Μπορεί. Και αυτό ακριβώς το "μπορεί", εύκολα μας οδηγεί στο <Πρόοδος>-><ενίοτε και δυστυχία>.
Κατά τα λοιπά, έχω την αίσθηση ότι το συγκεκριμένο κείμενο ίσως και να είναι μια μορφή σύνοψης. Φαντάζομαι ότι μια εκτενής συζήτηση με τον Παπανούτσο θα γεννούσε εκπληκτικά και περισσότερα πράγματα απ' αυτά που αφήνει να περάσουν μέσα από τρεις κομψές, λιτές μα και "πιεσμένες" παραγράφους.
07/02 18:30  mc
Κλεάνθη, δε θέλω να σε απογοητεύσω, αλλά το κείμενο είναι δουλειά του Usound. Να σου πω και από που θα έπρεπε να πιθανολογήσεις ότι δεν είναι δικό μου. Από τα χρώματα και τα italics. Τα αποφεύγω! :)
07/02 18:39  Κλεάνθης
Συγνώμη mc!

το "η τεχνικη προοδος" το διάβασα ως "η τεχνικη αναλυση"... παιχνίδια του μυαλού και της όρασης :)
07/02 18:45  mc
Κανένα πρόβλημα και το ξέρεις :)
Θα σου πω και κάτι ακόμα με την ευκαιρία, μα δεν ξέρω αν θα με πιστέψεις. Διαγράμματα (μετοχών) κοιτώ εδώ και χρόνια, εντελώς για πλάκα, ίσως κάνα πεντάλεπτο τη μέρα. Και δεν κάνω καν τεχνική ανάλυση. Μια ασφαλής περιγραφή του τι κάνω είναι η εξής: Προσομοιώνω ανοησίες και ακολουθώ εκείνες τις οποίες υπήρξαν κερδοφόρες, κρύβοντας κάτω από το "χαλί" την αδυναμία σύνδεσης των παρελθοντικών με τις μελλοντικές (τωρινές) αποδόσεις (ακόμα κι αν έχουμε τάχα εργαλεία για να επιτύχουμε κάτι τέτοιο). Καλά τα πάω, αλλά δε μπορώ παρά να παραδέχομαι την παράνοια αυτής της μεθοδολογίας.
Θα μου πεις γιατί τα λέω αυτά; Γιατί με έχεις συνδέσει με τ.α. και μ' ενοχλεί δήθεν. Θα μου πεις από το να νομίζεις ότι είμαι η "Πετρούλα", ε! καλύτερα έτσι. :)
07/02 18:48  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Ζητώ συγνώμη που δεν θα καταθέσω σχόλιο, αν και θα το επιθυμούσα. Είμαι σε on-line σύνδεση με Μαρσίλια επικουρών την ολοκλήρωση της εργασίας στο μάθημα "Ανάλυση Ισολογισμών"...
07/02 18:49  Κλεάνθης
το ξέρω φίλε mc, αλλά είχα καιρό να σε πειράξω :)
07/02 18:53  mc
Κι εγώ έχω καιρό να πειράξω τον Τριαντάφυλλο για την ανάλυση ισολογισμών και ιδού! Online επικουρών!
Δε θα βάλω άλλο χαμόγελο, ο swearengen μου έχει βάλει όριο τα μηδέν χαμόγελα και το έχω ήδη ξεπεράσει.
07/02 18:58  Κλεάνθης
Χαιρετώ σας... να βολτάρουμε και λίγο
07/02 19:08  Usοund
Στο πρώτο δεν αναφέρεται η ευμάρεια αλλά η ευημερία. Και όχι ως προϋπόθεση αλλά ως συντελεστής. Συνεπάγεται λοιπόν πως η εφαρμογή του αναγκαίου και ικανού δεν απαιτείται στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Στο δεύτερο. Πως αποδεικνύεται ότι"από την άλλη ωστόσο η ίδια τεχνολογική πρόοδος (άλλο κομμάτι της) δημιούργησε νέα προβλήματα που επιβάρυναν τόσο το ποιοτικό μέρος της ζωής, όσο και το ποσοτικό που ναι μεν αυξήθηκε αλλά θα μπορούσε να είχε αυξηθεί ακόμα περισσότερο (αν αυτό έχει κάποια σημασία)."?
Για το μεν ποιοτικό σκέλος ο Παπανούτσος αποδεικνύει πως η τεχνολογική πρόοδος συνέβαλε τα μάλα στη βελτίωσή του. Για το δε ποσοτικό θα με ενδιέφερε να προτείνεις τεχνολογικές προόδους που δεν είχαν παρενέργειες στο ποιοτικό σκέλος. Και πως ζυγιάζεις τις επιπτώσεις αυτών των προόδων και αποφαίνεσαι πως η διάρκεια ζωής θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη? Για να γίνω πιό σαφής. Σαφώς η μόλυνση του περιβάλλοντος μειώνει την διάρκεια ζωής. Από την άλλη οι τεχνολογικές πρόοδοι συνέβαλαν στη βελτίωση της Ιατρικής με αποτέλεσμα την αύξησή της (της διάρκειας ζωής). Πως τα ζυγιάζεις και αποφαίνεσαι πως θα μπορούσε ν αυξηθεί ακόμα περισσότερο?
07/02 19:10  Usοund
Διόρθωση.που δεν ΘΑ είχαν παρενέργειες στο ποιοτικό σκέλος.
07/02 19:11  Ηρακλής
Ali
Δεν θα παρέμβω ουσιαστικά στο διάλογο σας, απλά θέλω απλά να αναφέρω ότι δεν συμφωνώ με το κείμενο του κ. Παπανούτσου.
Τιμώ τον άνδρα, αλλά η επιχειρηματολογία του, μου φαίνεται υπερβολικά απλοική ,για την ποιότητα του μυαλού του, τουλάχιστον όπως την έχεις καταγράψει.
Φυσικά διαφωνώ στην απολυτότητα των συμπεράσμάτων, αλλά θα το σταματήσω εδώ, λόγω μειοψηφούσας άποψης...
07/02 19:13  Usοund
Και ποιός σου είπε, Ηρακλή, πως οι μειοψηφίες δεν γίνονται δεκτές εδώ?
07/02 19:13  Manta ray
Πολλοί από τους καλύτερους των καλύτερων στην ομήγυρη, βλέπω...

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης κατέθεσε στο έργο του την ανατρεπτική σκέψη ότι η πρόοδος των κοινωνιών ΔΕΝ είναι ιστορική αναγκαιότητα. Το αντίθετο - όπως δείχνει η Ιστορική εμπειρία, σύντομες περίοδοι ανάτασης και προόδου, όπως είναι η Αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία και ο Διαφωτισμός, έπονταν και ακολουθούνταν από μεγάλες σκοτεινές περιόδους, τους Μεσαίωνες της Ιστορίας...

Όταν διάβασα πρώτη φορά αυτή τη σκέψη, συνταράχτηκε το σύμπαν εντός μου... και η εικόνα που είχα (ή μου είχαν;) διαμορφώσει για την πορεία του Ανθρώπου ως Ιστορικό υποκείμενο...
07/02 19:17  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Χαμογέλα mc... αλλά ανακαλύψαμε ένα "διαμάντι" μια "μετοχή-νικήτρια" του CAC 40...
07/02 19:18  mc
Είναι απλό. Θα μπορούσαμε να είχαμε πρόοδο με οικολογική συνείδηση. Δεν υπάρχει κάποια εγγενής αντίφαση.
Τεχνολογική πρόοδος χωρίς επίπτωση (αρνητική) στην ποιότητα: σύντηξη.
Για την ευμάρεια, επίτηδες την ανέφερα αντί για την ευημερία για να δω αν διαβάζει κανείς τα σχόλια μου.
Τώρα στο θέμα της απόδειξης. Έχω - ας την βαπτίσουμε έτσι - μια εμμονή να μην αποδέχομαι το "αποδεικτέο" και αυτό δεν έχει να κάνει με τον Παπανούτσο. Τι να κάνουμε, έχουμε και βίτσια!
07/02 19:21  mc
Τριαντάφυλλε, μπορώ να στοιχηματίσω ότι θα την ανακαλύψω στην πορεία άθελα μου και πώς θα την εγκαταλείψω και πάλι στην πορεία χωρίς καν να μάθω ποτέ αν ήταν στον CAC ή στον DAX. Αλλά έχω την περιέργεια να ακούσω τι λες online!
07/02 19:30  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
<Αλλά έχω την περιέργεια να ακούσω τι λες online!>
Αγόρασε - ΑΓΟΡΑΣΕ ! τη Δευτέρα.
Για την ακρίβεια δεν είναι στον CAC40, αλλά στον αντίστοιχο του δικού μας 80άρη. Κάτι μεταξύ δικού μας ΠΛΑΙΣ και "Παπασωτηρίου" (= θυγατρικής της ΗΟΛ θυμίζω).
07/02 19:30  Ηρακλής
Θα με παρασύρεις να επιχειρηματολογήσω usound.
Να πω μόνο για το πρώτο.
Ευμάρια, και ευημερία. Αν το ένα είναι κακό και το άλλο καλό, αν το ένα όδειγει σε υποβάθμιση και το άλλο σε αναβάθμιση του ανθρώπυ, τότε, αν δεν ορίσεις αυστηρα που σταματά το ένα και που αρχίζει το άλλο, τότε δεν μπορείς να χρησιμοποιείς τη διαφορά τους για επιχείρημα.
Για παράδειγμα, η φράση "το περπάτημα κάνει καλό στη καρδιά" δεν είναι σοβαρό συμπέρασμα. Για να είναι σωστή φράση, θα πρέπει να ορίσεις το ακριβές νόημα της λέξης.Ποιο περπάτημα. Μ εταχύτητα 6 χιλιόμετρα την ώρα , για 8 ώρες την ημέρα;; Ή μήπως το ήπιο περπάτημα, με 4 χλμ. την ώρα για 30 - 45 λεπτά την ημερα.
Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι όσο δεν υπάρχει σαφές όριο μεταξύ ευμάριας και ευημερίας, το επιχείρημα τουκ. Παπανούτσου είναι έωλο.
07/02 19:38  Ηρακλής
Το επιχείρημα που βασίζεται στηναύξηση του μέσου όρου ζωής, δεν μπορεί να είναι επίσης σοβαρό, αν δεν παγκοσμιοποιηθεί.
Αν για παράδειγμα, με τη τεχνολογία, αυξάνουμε το προσδόκιμο ζωής στο Μπόστον , μειώνοντας το προσδόκιμο στους μαύρους της Αφρικής των οποίων κλέβουμε τις πλουτοπαραγωγικες πηγές, τότε τι αξία έχει αυτή η αύξηση. Η ειρωνία βέβαια είναι ότι το παράδειγμα του Λίβερπουλ που χρησιμοποιεί είναι σχεδόν προβοκατόρικο, αν σκεφτούμε ότι το Λιβερπουλ το 1846 ήταν εργατούπολη με εργάτες σε άθλια κατά;σταση.
Αλλά ακόμα και ο μεσος προσδόκιμος χρόνος ζωής είναι ένας απατηλός δείκτης. Αν ο πλούσιος πεθαίνει στα 80 και ο φτωχός στα 30, τότε τι νόημα έχει το προσδόκιμο να είναι 55, και για ποιόν έχει νόημα;
Ακόμα και τα φάρμακα που επικαλείται, σήμερα ξέρουμε ότι είναι η πλεόν κερδοφόρα και απάνθρωπη βιομηχανία στο πλανήτη.
Βέβαια ο χρόνος που τα έλεγε αυτά πιθανά να έπαιζε ρόλο.
07/02 19:45  mc
Τριαντάφυλλε, άμα δεν είναι στον σαραντάρη, πράγματι δε θα την συναντήσω, περιμένοντας ίσως την "αναβάθμιση" της. Βεβαίως αυτό εμπεριέχει το ρίσκο να έχεις να μου λες Τότε, αλλά πάντα θα μπορώ να αλλάζω θέμα. Θα σου πω για κάνα καινούριο εξελιγμένο δείκτη, για καμιά παράξενη κατανομή, θα ξεχαστείς :)
07/02 19:47  Usοund
Η διαφορά ευμάρειας και ευημερίας προκύπτει από την ίδια την ελληνική γλώσσα και δεν οφείλει ο Παπανούτσος να την εξηγήσει. Ευμάρεια= η άνετη, εύκολη βίωση. Ευημερία=ευδαιμονία,ευπορία, ευτυχία, προκοπή.
07/02 19:47  mc
Ηρακλή, συμφωνώ με αυτό που αναφέρεις για τον μέσο όρο. Θα ήταν ενδιαφέρον να βλέπαμε μια μελέτη και με τυπικές αποκλίσεις.
07/02 19:50  Yannis K.
Νομιζω οτι αδικει τον ανδρα να κρινουμε ΤΩΡΑ τα γραπτα του. Αυτα που λεει στο παρατιθεμενο κειμενο για παραδειγμα ειναι ηδη ειτε κεκτημενες πεποιθησεις (και με συνεισφορες σαν τη δικη του) ειτε προσπερασμενα απο αλλες νεωτερες προβληματικες. Για παραδειγμα δεν ειναι πλεον ουτε καν υπο τυπον ερωτησεως εαν η τεχνολογικη προοδος βοηθησε τον ανθρωπο (προφανως) αλλα τα καινουρια αινιγματα που του προσθετει. Μα ηδη μιλαμε για νεου τυπου ανθρωπους που μεσω κομπιουτερς πρεπει να διαχειριστουν μυριες πληροφοριες. Τοτε που εγιναν αυτες οι σκεψεις ο κοσμος δεν ειχε χωνεψει στο συνολο του την ευμαρεια απο την τεχνολογια, ασε που ο πολεμος ο τελευταιος πολυ πιο καταστρεπτικος απο αλλους λογω νεας τεχνολογιας ηταν τοσο προσφατος και παρειχε προσφορο εδαφος σε τετοιες συζητησεις. Ηταν ενα κλικ πιο μπροστα απο αλλους και ηταν αρκετα διαλεκτικος. Δεν ειναι και λιγο βεβαια.
07/02 19:50  mc
Usound, αυτή η "ευδαιμονία" πάντα με μπέρδευε. Το συνθετικό "δαίμων" με προβληματίζει :)
07/02 19:51  evie
Ευμάρεια σημαίνει ότι έχω χρήμα τα αγοράσω ότι επιθυμώ.
Ευημερία σημαίνει ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να δημιουργήσεις πολιτισμό.
Αν το κατάλαβα σωστά.
07/02 19:53  Manta ray
Αγαπητέ mc, η έννοια της ευημερίας δεν συνδέεται μόνο με τα διαθέσιμα υλικά αγαθά που απολαμβάνει ο μέσος πολίτης, αλλά και με το (πολύ δύσκολα μετρήσιμο) αίσθημα ότι διαβιεί σε μια κοινωνία που διέπεται από ισονομία, πνεύμα ελευθερίας και προσπάθεια εξισορρόπησης των ανισοτήτων. Αυτά δεν μπορεί να τα ανακαλύψουν οι μέσοι όροι και οι τυπικές αποκλίσεις τους, αλλά είναι ζητήματα πολιτικής.
07/02 19:55  mc
Γιάννη, συμφωνώ ότι η μελέτη μπορεί (και πρέπει) να ξεκινά από το υπό ποιες συνθήκες. Ωστόσο, πολλές φορές με μικρές ίσως "προσαρμογές" βλέπουμε ότι πολλά απ' όσα έχουμε διαβάσει ισχύουν και σήμερα. Υπό αυτό το πρίσμα, σχολιασμός κειμένων σαν αυτό του Παπανούτσου, είναι πιο εύκολο να είναι επαινετικός παρά άδικος :)
07/02 19:56  mc
Manta, καμιά αντίρρηση και το έχω - ίσως όχι ξεκάθαρα - παρατηρήσει στο πρώτο μου σχόλιο. Οι τυπικές αποκλίσεις αναφέρθηκαν καθαρά στο θέμα της μέσης βιωσιμότητας, τίποτα περισσότερο.
07/02 19:58  Usοund
Στο δεύτερο. Πόθεν προκύπτει πως ο μέσος όρος ζωής μειώθηκε στις υπανάπτυκτες χώρες? Μήπως η διαφορά (μέσου όρου) έγινε πιό εμφανής λόγω της συμβολής των τεχνολογικών προόδων στις ανεπτυγμένες? Όσο για τα φάρμακα, άστο! Χωρίς αυτά δεν θα μιλούσαμε για αύξηση του μέσου όρου ούτε για βελτίωση ποιότητας ζωής των χρονίως ασθενούντων.
07/02 20:02  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Manta ray
"Μετρησιμότατοι" ΚΑΙ μετρούμενοι όλο οι Δείκτες τους οποίους παραθέτεις.
Αξιολογούμενοι από το Κράτος, ή δυστυχώς ΜΟΝΟ σποραδικώς απο την Κοινωνία (ποιός θα τους καταγράψει δημοσίως ΚΑΙ θα διαβασθούν ?) : ΟΧΙ !
07/02 20:07  Manta ray
Φίλε Τριαντάφυλλε, πώς μετράμε το συναίσθημα μιας κοινωνίας;

Τους νόμους, την προσπάθεια σε θεσμικό επίπεδο ναι, αλλά την αίσθηση που αποκομίζει ο μέσος πολίτης; Δεν είμαι ειδικός στο αντικείμενο, και πραγματικά μπορεί να μην γνωρίζω...
07/02 20:20  Ηρακλής
Χαίρομαι να διαβάζω όλα τα σχόλια.
Σωστό είναι να βλέουμε τις απόψεις, στην εποχή που διατυπώνονται.
Ομως θα πρέπει να βλέπουμε, ακόμα και στην εποχή τους αν πρόσθεταν κάτι στο δείκτη ευτυχίας του ανθρώπου.
Ο άνθρωπος, ο οποίος την εποχή του Παπανούτσου, φοβόταν τη τεχνολογία και τη πρόοδο, έβλεπε δηλαδή ότι η πρόοδος δεν θα συμβαδίσει με την ευτυχία του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού, που ένοιωθε ότι η πρόοδος του κλέβει τη προσωπικότητα του και στεκόταν απέναντι της σκεπτικός, δυστυχώς σήμερα επαληθεύεται.
Σήμερα η φράση
"Ευτυχέστερη και ηθικότερη θα γίνει η ανθρωπότητα όχι δεσμεύοντας αλλά αφήνοντας πιο ελεύθερο ακόμη το πνεύμα"
μάλλον πικρόχολα σχόλια προκαλεί.
07/02 20:30  lemon.
Καλησπέρα σας.
Όλοι και όλα στο μύλο! Που ειν' εκείνος ο καλός ο μυλωνάς ο χενεραλ Swear να ρίξει στο μύλο, αντάμα με τUς παπανUτσUς, τUς κορνιλιUς και κανενα Badiou και να δούμε τι 'ψωμί' θα βγάλει...

Η πορεία εκ του ‘ελάσσονος’ εις το ‘μείζον’ νομίζω θεωρείται ευημερία! Το αντίστροφο το θεωρώ ‘έκπτωση’…
Βεβαίως οι δήθεν ‘ανθρωπιστές’ υποστηρίζουν ότι τα τελευταία 50 χρόνια είχαμε ευημερία. Αλλά σε ποιο τομέα; Σε ποιον τομέα είχαμε ‘ανοδική’ πορεία εκτός από τα της ευμάρειας…..;
07/02 21:52  Swearengen
Δόξα σοι Κύριε, δόξα σοι, ΑΥΤΑ είναι σχόλια.
Καιρό είχα να δώ τέτοια σχόλια. Περιμένω ν΄ακούσω στις ειδήσεις τίνος φουκαρά το αρτοποιείο κατεδαφίστηκε. Ελπίζω να το είχε ασφαλισμένο.
07/02 21:57  Manta ray
Κάτσε να ειδοποιήσω το koufetaki:)...
07/02 22:04  Swearengen
Άθλιε υπογίτη, που χαίρεσαι με τις καταστροφές των άλλων και μάλιστα μου βάζεις και σαρδόνια χαμογελάκια, απ' αυτά τα μοχθηρά, τύπου 677 (όχι απ' αυτά του Discount, που μόνος του τα λέει-μόνος του γελάει), θα τιμωρηθείς πολύ σκληρά.
Ώστε εσύ, με τις επικλήσεις σου, ανοίγεις τις πύλες στα σαχλά πνεύματα, ε?
Σατανά !
07/02 22:09  Manta ray
Αποκαλύπτεται ο ρόλος μου ως δόλιου σαμποτέρ...

Τι φταίω εγώ, έγραψα ένα σχόλιο για τον Κορνήλιο πριν τρεις ώρες κι ακόμα περιμένω απάντηση! Άντε μην τα πάρω!
07/02 22:09  rizogalidis
To artro ine sta plesia tis prospatias toy su na dioksi ola ta thilika?
Ta kataferni vlepo
Mono koyltoyriakikes apantisis, oyte gelakia oyte tipote.
07/02 22:11  Manta ray
Έχουν βγει ΟΞΩ. Εδώ που τα λέμε, καλά έκαναν - και βγαίνω κι εγώ για κανά τσιπουράκι.
07/02 22:17  gerodimos
Που είναι τα γελάκια και τα χαμόγελα ωρέ;
07/02 22:18  Swearengen
Καλαμπαλίκη, το ΄πιασες, βλέπω.
Έτσι είμαστ' εμείς. Κουλτουριαραίοι.
Και που να δείς αύριο τί θα γίνει. Θ' ανεβάσω θέμα για τον Ε.Α. Πόε και το "Παράδοξο του Όλμπερς". Πώς ο Πόε εφηύρε την θεωρία του Big Bang έναν αιώνα πριν από οποιονδήποτε. Θα βάλω μέσα και κάνα πείραμα Μίκελσον-Μόρλεϋ για τον φωτοφόρο αιθέρα, θα ανακατέψω και λίγες εξισώσεις του Μάξγουελ, ΙΣΩΣ χώσω κάπου και μια μερίδα θεωρία της σχετικότητας και αν ΜΕΤΑ ΑΠ' ΟΛ' ΑΥΤΑ δεν κοπούν ΜΑΧΑΙΡΙ τα "χαμόγελα" και οι χαζομάρες, άπαξ και διά παντός, εγώ θα κόψω κάτι άλλο.
07/02 22:22  mc
Μάξουελ παρακαλώ. Θα κοπούν οι χαζομάρες, αλλά πρόσεξε διότι το θέμα του big Bang μπορεί να μας οδηγήσει σε άλλες και χειρότερες.
Σελίδα 1 από 2Νεότερα σχόλια »Τελευταία σελίδα

Σχετικά με το blog

Λίγα λόγια για εμένα
www.mantri.gr
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι