ALI BABA
Ο Ναπολέων
2831 αναγνώστες
Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2008
23:44

 

                           

 

 

Την Πρωτομαγιά του '44, οι δυνάμεις κατοχής, σε αντίποινα για την εξόντωση ενός Γερμανού στρατηγού και του επιτελείου του, εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 κομμουνιστές, που τους πήραν από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Απ' αυτούς, περίπου 170 ήταν πρώην κρατούμενοι στην Ακροναυπλία και οι υπόλοιποι πρώην εξόριστοι στην Ανάφη. Ο εχθρός είχε κάνει γνωστές τις προθέσεις του λίγες ημέρες πριν, όταν δημοσιοποίησε μέσω του κατοχικού Τύπου και ανάρτησε στους τοίχους των σπιτιών της πρωτεύουσας την εξής ανατριχιαστική ανακοίνωση:

«Την 27.4.1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι, παρά τους Μολάους, κατόπιν μίας εξ ενέδρας επιθέσεως, εδολοφόνησαν ανάνδρως ένα Γερμανό στρατηγό και τρεις συνοδούς του αξιωματικούς και ετραυμάτισαν πολλούς Γερμανούς στρατιώτες. Εις αντίποινα θα εκτελεσθούν:
1. Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1η Μαΐου 1944.
2. Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών, τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην, έξωθι των χωρίων.
Υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Ελληνες εθελονταί (σ.σ. πρόκειται για ταγματασφαλίτες) εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς.
Ο στρατιωτικός διοικητής Ελλάδος».

 
Την παραμονή της εκτέλεσης, οι δυνάμεις κατοχής πήγαν στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου, όπου και επέλεξαν τα θύματά τους. Στον κατάλογο των θυμάτων, με τον αριθμό 71, υπήρχε το όνομα του Ακροναυπλιώτη Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Επρόκειτο για ένα νέο άνθρωπο, καλλιεργημένο, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, που όλα αυτά τα χρόνια ήταν η ψυχή των κρατουμένων του στρατοπέδου. Τους εμψύχωνε, τους βοηθούσε στην επικοινωνία με τους δικούς τους ανθρώπους και λόγω του ότι ήταν γνώστης της γερμανικής γλώσσας εκτελούσε και χρέη μεταφραστή για τους συντρόφους του, που ήταν υποχρεωμένοι να έρθουν σε επαφή με τον εχθρό. Τόσο πολύ σπουδαίος ήταν ο Ναπολέων, που είχε υποχρεώσει ακόμη και τους Γερμανούς να τον σέβονται.
Ναπολέων Σουκατζίδης, γράφει ο κατάλογος των μελλοθανάτων στον αριθμό 71. Ναπολέων Σουκατζίδης, ακούγεται από το στόμα εκείνου που έχει το μακάβριο έργο να διαβάσει τα ονόματα των αυριανών νεκρών. Και τότε επεμβαίνει ο διοικητής του στρατοπέδου.
- «Οχι εσύ! Οχι εσύ Ναπολέων! Οχι εσύ!». Αλλά ο Σουκατζίδης δεν ήταν απ' αυτούς που θα μπορούσαν να ζήσουν σε βάρος των άλλων.
Η απάντησή του θα μείνει αιώνιο σύμβολο αυτοθυσίας και ηρωισμού:
- «Δέχομαι, κύριε διοικητά, τη ζωή, με τον όρο πως δεν πρόκειται να την πάρω από άλλο κρατούμενο. Μόνο όταν η θέση μου μείνει κενή!».
Ο εχθρός δεν είχε σκοπό να κάνει τέτοια χάρη. Στο εκτελεστικό απόσπασμα έπρεπε να οδηγηθούν 200 κομμουνιστές. Ο Σουκατζίδης πήρε το δρόμο των συντρόφων του.
Tον είχα δει πριν από 2 μέρες. Eίμαστε αρραβωνιασμένοι 8 χρόνια, είχαμε γνωριστεί στην Kρήτη, εκείνος στρατιώτης, εγώ μαθήτρια, η αδελφή μου η Mαρία λαογράφος, μου τον γνώρισε. Ήταν Mικρασιάτης, είχαν έρθει με την καταστροφή του ’22. Στο Tμήμα Mεταγωγών στο Pέθυμνο έγινε ο αρραβώνας, τον παίρναν για εξορία, μου φόρεσε το δαχτυλίδι της μητέρας του που είχε πεθάνει, το ’χω.
  Eγώ τότε ήμουν δευτεροετής φοιτήτρια στην Aθήνα. Eκείνον τον μεταφέρανε στην Aκροναυπλία. Όσο μπορούσα τον φρόντιζα.
  Έχω δυο αδέλφια θύματα του Aλβανικού, ένας σκοτωμένος, ένας τραυματίας. Δυο συμπατριώτες μας Kρητικοί ενεργήσανε και διορίστηκα δασκάλα σε σχολείο ανωμάλων παιδιών. Eπί Kατοχής μάς είχαν στεγάσει δυο τάξεις στο Δρομοκαΐτειο. Ήταν κοντά το Xαϊδάρι. Πήγαινα 2 φορές τη βδομάδα. Mια μέρα ο διευθυντής τον έφερε στο γραφείο. Xαιρετισθήκαμε από κοντά. Ήταν στρατιωτικός αυτός πριν παραλάβουν τα Eς Eς.
  Eκείνο το πρωί βλέπω φάλαγγα ολόκληρη κλούβες, θωρακισμένα, μπρος πίσω· «Πρωτομαγιά, φοβούνται…» Tην άλλη μέρα στο προαύλιο παραλάβαινα τα παιδιά, ώρα 8 παρά τέταρτο. Aκούω περνά η καντηλανάφτισσα του ξωκκλησιού και λέει βραχνά: «Σκοτώσανε 200 χτες –οι σκύλοι…» «Όχι και το Nαπολέοντα»…, είπα μέσα μου. Kλότσησε η καρδιά μου.
  Έπειτα με φωνάζουνε στο γραφείο.
  «Eσύ έχεις γνωστούς στον Eρυθρό Σταυρό, δεν τηλεφωνάς, μήπως μάθουμε τίποτα για έναν γνωστό μου…» έτσι το ’φερε η διευθύντρια. Παίρνω τηλέφωνο. «Pώτα και για τον αρραβωνιαστικό σου…» Pωτώ λοιπόν, «είδες, είδες παιδί μου…» λέει απ’ την άλλη άκρια η γνωστή μου –κατάλαβα. Πρώτα το κόλλησα στ’ αυτί μου, ύστερα πετώ τ’ ακουστικό. Δεν ξέρω και πώς έφυγα. Πώς βρέθηκα στην Kαισαριανή, στη Mητρόπολη, βρέθηκα στο Γ΄ Nεκροταφείο, γυρεύω ρούχα, γυρεύω σταυρούς, δεν υπάρχουνε ούτε ρούχα, ούτε σταυροί, γύριζα μέρες. Mετά από μέρες, δεν ξέρω πόσες, με ζήτησε κάποιος στο σχολείο, η διευθύντρια τον πήρε για χαφιέ, με φευγατίζουνε, μένω έξω στους λόφους 2 μέρες, μου στέλνανε τη μερίδα μου κρυφά. Tέλος αυτός που με ζητούσε ήταν υπάλληλος στο Σκοπευτήριο, μου ’φερε σημείωμα του Nαπολέοντα, κάτι ρούχα του και το ρολόι του σπασμένο.
 
Αξιολογήστε το άρθρο 
1 ψήφος
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

03/09 23:51  elenitsa 1
Μαυρισε η καρδια μας.
03/09 23:52  Usοund
Για πλυντήριο ,στον συνεταίρο.
04/09 00:01  Bluesman
Πραγματικά μαύρισε... ας μην τα ξεχάσουμε και όλα όμως... έψαχνα να σου βάλω την «Καταχνιά» αλλά στο σωλήνα δεν...
04/09 00:06  Usοund
Άμα ξεχάσουμε, μας πήρε ο διάολος...
04/09 00:12  Swearengen
Καλά, τουλάχιστον δεν το κρατούσες για την 28η Οκτ. Κοντά είναι.
Τ' αντίποινα ήταν πάγια τακτική των γερμανικών δυνάμεων κατοχής. Αν αποστασιοποιηθείς προς στιμήν και το δεις πανευρωπαϊκά, σε απόλυτους αριθμούς, θα διαπιστώσεις ότι η Ελλάδα ανήκε στις...προνομιούχες από τις κατεχόμενες χώρες, αφού η θεσμοθετημένη αναλογία εκτελέσεων, ως αντίποινα, ανερχόταν σε 10 Ελληνες για κάθε νεκρό Γερμανό στρατιωτικό. Την ίδια στιγμή, σε άλλες χώρες, η ίδια αναλογία έφανε έως και 100 προς 1 ! Θα την βρώ αυτήν την "ταρίφα", κάπου την έχω. Ήμασταν και ... τυχεροί δηλαδή, μας είχαν πάρει από καλό μάτι ! Μετά βέβαια, από το 44, το άλλαξαν, διότι έσφιγγαν τα πράγματα και η αναλογία αυξήθηκε σε 50 προς 1 (και 10 για κάθε νεκρό...ταγματαλήτη). Έτσι ακριβώς εξηγείται και η εκτέλεση 200 έναντι 4 νεκρών γερμανών. Μακάβρια μαθηματικά.
04/09 00:15  Usοund
Που σημαίνει ότι κάνουμε για δέκα Ευρωπαίους!
04/09 00:19  Swearengen
Όχι, ρε, δεν πάει έτσι ! Δηλαδή οι Πολωνοί οι δόλιοι δεν είχαν ψυχή και τους σκότωναν σα μύγες ?
Απλώς ο Χίτλερ είχε θετική προσέγγιση στο ζήτημα της ελληνικής κατοχής και κατά κάποιο τρόπο, στην αρχή της τουλάχιστον, το πήγαιναν μαλακά το πράγμα, δεδομένων των συνθηκών βέβαια. Να μην ξεχάσουμε (αύριο) να πούμε ότι εξίσου φρικτά εγκλήματα έκαναν και οι μακαρονάδες, ως κατακτητές, αλλά τα κάνουμε γαργάρα στην ιστορία.
04/09 00:22  Usοund
Ο δειλός είναι εκδικητικός. Πόσω μάλλον ο ηττημένος!
04/09 00:22  Swearengen
Παραλίγο, Usound, να ξεχάσω να εξάρω τη συνεισφορά της Ελένης στο διάλογο επί του άρθρου σου, με το πλούσιο εισηγητικό της σχόλιο :
"Μαυρισε η καρδια μας".
Oυγκ !
04/09 00:27  Usοund
Τι να κάνουμε τώρα? Να τη σουτάρουμε? Γράφει επισκέψεις. Και σχόλια. Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.
04/09 00:31  Swearengen
Εγώ σου ΄χω πει ανοιχτά τη γνώμη μου. Όξω όλες. Δεν εισφερουν στο διάλογο, ρε παιδάκι μου.
Όσο σκέφτομαι πώς μου κατάντησαν το θέμα με τον Μπούμπη, φουρκίζομαι !
04/09 00:33  Usοund
Τι λες,ρε? Τώρα που βρήκαμε το κόλπο?
04/09 00:36  Swearengen
Nαι, αλλά τα δικά μου θέματα τορπιλίζουν, όχι τα δικά σου ! Στα δικά σου λένε ένα "ουγκ" και αποσύρονται. Κάτι είναι κι αυτό.
04/09 00:36  voula 99
Α! ετσι ! δεν το λεγατε ?
04/09 00:37  Usοund
Αφού είσαι γυναικοδιώκτης!
04/09 00:39  haros
καλησπερα,φιλε usound,εχεις δικιο,δεν πρεπει να ξεχνουμε...πρεπει να μαθαινουμε την ιστορια(ΟΛΗ την ιστορια ομως,οχι το κομματι που βολευει τον καθενα ,αναλογα με την τοποθετηση του..),να διδασκομαστε απο τα λαθη(ενα απο τα διδαγματα ειναι οτι σκατα <περιουσιος>λαος ειμαστε,στην κατοχη ειχαμε πηξει στους προδοτες και στους δοσιλογους,και αυτοι που αντισταθηκαν,μετα το ριξαν στην σφαγη των <αντιφρονουντων>συνελληνων τους,μυλος η υποθεση...)
τελος παντων,αφου τα μαθουμε,ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΠΙΣΩ,η γενια μας δεν πρεπει να μεταδωσει στην επομενη παλιες εχθρες...ετσι δεν θα παμε μπροστα..μνημη ναι,κολλημα οχι...
(τα ανωτερω φυσικα και δεν σε αφορουν,ειναι η παγια τοποθετηση μου σε θεματα προσφατης ιστοριας..)
04/09 00:40  haros
ειπα και εγω να πω στο μπλογκι σας μια σοβαρη κουβεντα,και μου το γ...σατε...
04/09 00:42  voula 99
haros , εσυ κατσε , σε εχει στους σοβαρους .
04/09 00:44  Bluesman
Κορίτσια ακολουθούν πολιτικές αναλύσεις, ελάτε στη ζεστή αγκαλιά ενός μουσικού μπλογκ... καληνύχτα σε όλους... δεν ξεχνάμε όντως... με ανοιχτά μυαλά...
04/09 00:46  Swearengen
Χάρε, διαφωνώ κάθετα και επισημαίνω θεμελιώδη αντίφαση στο σχόλιό σου : "δεν πρεπει να ξεχνουμε, πρεπει να μαθαινουμε την ιστορια,να διδασκομαστε απο τα λαθη και αφου τα μαθουμε, πρέπει να τ' αφήνουμε πίσω,η γενια μας δεν πρεπει να μεταδωσει στην επομενη παλιες εχθρες"
Δηλαδή, ποιοί είμαστε εμείς, η τελευταία γενιά των εκλεκτών της γνώσης, που θα την πάρουμε μαζί μας στον τάφο μας ? ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ μας είναι, νομίζω, να διδάξουμε την ιστορία και μάλιστα να επιμείνουμε, ώστε να μάθουν τα δικά μας παιδιά βαθύτερη ιστορία απ' αυτή που μάθαμε εμείς. Όχι με σκοπό τη διαιώνιση καμιάς έχθρας, αλλά ώστε να γνωρίζουν οι επόμενες γενιές τί έκαναν οι προηγούμενες.
ΑΠΟΣΤΕΙΡΩΜΕΝΗ ιστορία ΔΕΝ είναι Ιστορία.
04/09 00:49  elenitsa 1
Για καθε εναν/μια που εκτελεστηκε απο τους Γερμανους,ποσοι αραγε εμειναν πισω να κλαινε ως και σημερα,σε μιαν ακρη της ψυχης τους,την μανα που εχασαν,τον πατερα,τον αδελφο,τον γιο...
04/09 00:49  Usοund
Δεν με αφορούν, όπως λες, αλλά την μπηχτή σου την έχωσες! Κάτι σαν το "τα ανωτέρω δεν αποτελούν προτροπή προς αγορά η πώληση μετοχών...κου λου που".
1)Που είδες την μετάδοση έχθρας?
2)Και που το κόλλημα?
Μην κολλάς! Δεν μιλάς με κολλημένο!
Αν πάλι υπονοείς πως πολλά από τα άρθρα έχουν χαρακτήρα αριστερά του μέσου,δες τα στον καθρέφτη. Και θα καταλάβεις!
Αλλά ο σκοτωμένος, τι να κάνουμε, λεγόταν Σουκατζίδης!
04/09 00:52  Swearengen
Ε, δε θά 'μειναν και πεντε-έξι τουλάχιστον ? Δεν ξέρω, ένα νούμερο λέω...
04/09 00:59  haros
...φιλε swear,οσο απομακρυνομαστε χρονικα απο τα γεγονοτα,τοσο<αντικειμενικοτερη> και<αποστειρωμενη>γινεται η ιστορια...(μην πιασουμε τωρα την κουβεντα οτι την ιστορια την γραφουν νικητες,δεν θα βγαλει πουθενα..)
καθε γενια μεταδιδει στην αλλη ενα κλικ πιο <αντικειμενικα> την ιστορια...ο παππους που εζησε τον εμφυλιο θα τα πει με τον δικο του τροπο(απο την δικη του σκοπια)στα παιδια του..τα παιδια του θα τα πουν ελαφρως πιο αντικειμενικα και αποστασιοποιημενα στα δικα τους τα παιδια...εγω,εμεις, πρεπει να κανουμε ακομα ενα κλικ,για τα παιδια μας,οι λεξεις<ταγματαλητης>και <εαμοβουλγαρος>δεν πρεπει να εχουν κανενα συναισθηματικο φορτιο πανω τους...ΤΩΡΑ,για εμας,εχουν...αυτη ειναι η γνωμη μου.
04/09 01:03  Usοund
Αν ήταν αλήτης ως ταγματασφαλίτης, ήταν ταγματαλήτης.Κι αν πάλι Βούλγαρος, ως Εαμίτης, Εαμοβούλγαρος. Που το πρόβλημα?
04/09 01:04  Swearengen
Ναι, υπ' αυτήν την έννοια συμφωνώ, ίσως ήταν η διατύπωσή σου πριν, που μου έδωσε την εντύπωση μιας αντίφασης. Σαφώς θα είναι πιό καθαρή εικόνα, από γενιά σε γενιά και βεβαίως ο σκοπός είναι η ανάπτυξη καλλιεργημένων ανθρώπων και όχι φανατισμένων μουτζαχεντίν. Στην εμβάθυνση όμως, επιμένω, σε όσο πιό πολλές πηγές ανατρέχει κανείς, τόσο καλύτερη εικόνα έχει, μοιραία.
04/09 01:05  elenitsa 1
Με δεδομενο οτι την ιστορια τη γραφουν οι νικητες,ειναι εφικτο να την διδαχτουν ποτε αντικειμενικα οι γενιες που θ'ακολουθησουν?Οσο δεν εχουν αποψη απο πρωτο χερι,η αληθεια με τον μυθο θα μπουν στο ιδιο τσουβαλι.
04/09 01:05  haros
γιουσαουντ,μην με υποτιμας.αν ηθελα να πω κατι τετοιο θα το ελεγα..διαβασε αυτα που γραφω,οπως τα γραφω και μην δινεις ερμηνειες που δεν με αφορουν,αν παλι γουσταρεις καβγα,ποτε δεν τον αποφευγω,μεσα ειμαι...(την διευκρινηση οτι δεν σε αφορουν,την εβαλα γιατι ξερω οτι αρπαζεσαι ευκολακαι και γιατι ξεκινησα γραφοντας το ονομα σου.)
04/09 01:10  haros
ελενη,το <αντικειμενικα>,το εβαλα(δες το) σε εισαγωγικα,οπως και το <αποστειρωμενα>..οσο για το πρωτο χερι,αστο να παει αστο,οι συμμετεχοντες σε μια διενεξη,μονο αντικειμενικοι δεν μπορουν να ειναι..
04/09 01:15  Usοund
Αρπάζομαι, όταν μια γενναία πράξη, που απλά υπενθυμίζεται σε ένα περιφερειακό μπλογκ, γίνεται αφορμή για να υπονοήσουμε παραπειστικά ("τα ανωτέρω δεν σε αφορούν", γράφουμε και ξεμπερδεύουμε)πως εδώ γίνεται μονομερής παρουσίαση ιστορικών γεγονότων. Αν κάνω λάθος, διόρθωσέ με και σου ζητώ συγγνώμη. Τα περί "γουστάρεις καυγά" και "μέσα είμαι", ασχολίαστα.
04/09 01:18  Swearengen
-"Περιφερειακό Blog" είμαστε ? -Έτσι μας βλέπεις ?
Τώρα, με σκότωσες...
04/09 01:19  elenitsa 1
Πρακτικα ειναι αδυνατον να διδαχθουμε αντικειμενικα τα ιστορικα γεγονοτα.Τα βιβλια της ιστοριας υπηρετουν σκοπιμοτητες,ο χρονος που αφιερωνεται στην διδασκαλια της δεν επαρκει,το δε κεφι των μαθητων να την ψαξουν λιγο βαθυτερα ειναι γνωστο σε ολους μας.Αρα,οποια ανακριβεια θελουν την περνανε ανεμποδιστα.Η ιστορια γραφεται και ξαναγραφεται,οπως ανατριχιαστικα προφητευει ο Οργουελ στο 1984.
04/09 01:21  haros
..εγω αφηνω ασχολιαστο ΟΛΟ το τελευταιο σου σχολιο..οποιος διαβασει προσεκτικα το ποστ που προκαλεσε την επιθετικοτητα σου,μπορει να βγαλει τα δικα του συμπερασματα.
04/09 01:25  haros
ελενη αυτο που λες ειναι γεγονος..αλλα στο μετρο του εφικτου ολα..
04/09 01:28  Usοund
Συμφωνούμε...
04/09 01:36  elenitsa 1
Ας παραβλεψουμε για λιγο το γεγονος οτι ο εκτελεσμενος ηταν μελος ενος κομματος κι ας εστιασουμε στην ηρωικη του πραξη.Κι ας προσπαθησουμε να νοιωσουμε τον πονο του ανθρωπου που εμεινε πισω να τον κλαιει.Στο τελος-τελος,τι ειναι η Ιστορια,αν οχι ηρωικες πραξεις και δραματα "μικρων"καθημερινων ανθρωπων?
04/09 01:44  Usοund
Αυτό προσπάθησα να δώσω. Τίποτα άλλο. Αν κάποιοι θεωρούν πως είχα άλλο σκοπό , ας το δηλώσουν ξεκάθαρα.
04/09 01:52  haros
επειδη καταλαβαινω οτι εκει που το οδηγεις,αν σου απαντησω θα βρεθω καλα του καθουμενου ..μοναρχοφασιστας (οπως καποιοι αλλοι βρεθηκαν καλα του καθουμενου..αποδεκτες διπλωματικων σακκων εξ ανατολων(τα διαβασα προσφατα και εμεινα με το στομα ανοιχτο,περιμενω την καταλληλη ευκαιρια και την παρουσια του εμπλεκομενου για να τα πω ενα χερακι),χαιρετω σε και καλα να περνας στο μπλογκ σου.Δημητρης.
04/09 01:55  voula 99
το εγραψα για αλλο θεμα , αλλα και εδω ταιριαζει : πιο δυσκολοι ειστε οι αντρες .
04/09 01:58  Usοund
Τι να πω? Ευχαριστώ για την εξομοίωση. Καλά να περνάς κι εσύ στο μπλογκ σου.
04/09 10:51  zaratustra
Ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Θέμου Κορνάρου " Στρατόπεδο του Χαιδαρίου", όπου περιγράφει την σκηνή της εκτέλεσης.

Διακόσια κορμιά ταλαντεύονται, μεταπατούνε γρήγορα, ανησυχούνε απ’τα νύχια ως την κορφή, λες και ζητούνε από τη Γης να σταματήσει αμέσως το στριφογύρισμά της στο κενό. Αν γυρεύει, με την αιώνια περιστροφή της, να βρει κολώνες για να στηριχτεί και να γεφυρώσει το χάος, να εδώ 200 κολώνες γι αυτό το σκοπό. Με τα νύχια του δεξιού τους ποδιού πατούνε στον πόλο της Ζωής και με τ’αριστερό φταρνίζουνε τα σκοτεινά βασίλεια του Θανάτου. Το έδαφος του καινούργιου χώρου που πατούνε είναι στο σκοτάδι, είναι χαλαρό, ανεξερεύνητο. Κι’όμως πρέπει να τολμήσουνε την εξερεύνηση και την κατάχτηση για να δώσουνε νόημα στην εφήμερη ζωή. Ταλαντεύονται. Στηρίζονται μόνο στη μύτη του ενός ποδιού. Αποσύρουνε τ’άλλο από το σκοτεινό χώρο. Τραβούνε και πάλι όλο το βάρος πάνω στη Γη. Τινάζονται ψηλά, παλεύουνε μ’αυτό το βάρος, παλεύουνε με τον αέρα, ξαναγγίζουνε στην στριφογυριζούμενη Γη και ξανατινάζονται ψηλά στον αέρα……
……..Σκοπός τους είναι να πάνε εκεί σαν αγωνιστές κι όχι σαν θύματα. Σαν καταχτητές κι όχι υποταχτικοί των φυσικών νόμων.
Το πόδι το ένα τινάζεται πάλι στον άδειο χώρο. Δισταχτικά αγγίζει και προσπαθεί με την αφή να μαντέψει, να ειδοποιήσει. Η ψυχή το ειδοποιεί, στη γλώσσα τη δική της, να σταματήσει τα πισωγυρίσματα και να τολμήσει. Τότε ακούγεται αυτή η φωμνή και στ’αυτιά τα δικά μας, σαν τραγούδι απόκοσμο που μόνο τα λόγια του γρικούμε, μα την ουσία δεν τη νοιώθουμε. Δεν είμαστε ικανοί ακόμη. Ο αέρας ηλεχτρίζεται λες, μεθά και τραγουδά και κείνος, με τις ψυχές που δίνουνε τις στερνές προσταγές στο κορμί, για την έφοδο.
Έχε γεια καημένε κόσμε…
Τα λόγια τα ξέρουμε και μεις. Τα προσαρμόζουμε και στου χορού τον ρυθμό. Μα είναι σα να λέμε μοιρολόι κι είναι σαν να παρακαλούμε το μαγνήτη της Γης να λυπηθεί το δούλο του και να μην τον αφήσει να φύγει για τ’ άγνωστο.
Τούτοι δω λες και νικήσανε αυτόν τον μαγνήτη, και με το τραγούδι της δεν αποχαιρετούνε κα
04/09 10:52  zaratustra
Τούτοι δω λες και νικήσανε αυτόν τον μαγνήτη, και με το τραγούδι της δεν αποχαιρετούνε κανέναν αφέντη και καμμιά δουλεία. Ειδοποιούνε θριαμβευτικά, πως φεύγουνε πάνοπλοι για την εκστρατεία της ζωής εναντίον του θανάτου.
Εμείς στεκόμαστε τόσο μακριά! Μόνο σαν όνειρο τους βλέπου και τους ακούμε.
Πραγματικοί θεατές σ’ &#7936;υτήν την ανιστόρητη εξόρμηση είναι άλλοι:
Ο Πέμπτος αιώνας ακέραιος, στέκεται βλέπει και κρατά την αναπνοή του, για να μην ενοχλήσει τους καλλιτέχνες του στη σύλληψη της ανώτατης δημιουργίας τους.
Οι Θερμοπύλες παρουσιάζουνε όπλα κι ένας τρανός Βασιλέας μιλεί σε τρακόσους διαλεχτούς: « Προσκυνήστε, τους λέει, και παραδώστε σε τούτους τους 200 των στενών τη φρούρηση!»
Ένας ρασοφόρος από την Αλαμάνα ενθουσιάζεται και ξαναγυρεύει σπαθί!»
Η σκλαβωμένη πατρίδα τρέχει με λυμένα πια τα χέρια, ξεσχισμένο χιτώνα και μαλλιά στον άνεμο, για να προλάβει.
- Ευχαριστώ, τους λέει. Την ψυχή μου έχασα. Εσείς την στεγάσατε οχτώ μαύρα χρόνια. Στ’όνομα το δικό μου, σας έσυραν οι ληστές στις φυλακές, στους δρόμους των μαρτυρίων και στις αλυσίδες του μεσαίωνα. Ανήμπορη, σκλάβα, χωρίς λαλιά, σας παρακολουθούσα. Πρώτους εσάς θα θυμηθώ, διαλεχτοί προμάχοι, στη Μεγάλη Δίκη για τ’ανομήματα που κάναν στ’όνομά μου. Είστε οι ασύγκριτοι της ιστορίας μου!..Τώρα, που δεν είστε πια Έλληνες, αλλά του κόσμου όλου καμάρι και δόξα, μην ξεχνάτε παιδιά μου, πως εγώ σας εγέννησα!..
Αυτό δεν το ξεχνούνε. Και πατώντας το στερνό βήμα του χορού στου Χαιδαριού το έδαφος, τινάζονται και φεύγουν σ’άλλους χώρους τραγουδώντας την απόκρισή τους στη στερνή παράκληση της πατρίδας:
-Σε γνωρίζω από την κόψη!...
04/09 11:10  lemon.
Τόσες ζωές τζάμπα και βερεσέ!
Θύματα μιας θρασύτατης "παρέας" οβριών!
Αυτό είναι το βασικό!
Από κει και πέρα ο καθείς με το κοντό του και το μακρύ του! Και το αποτέλεσμα !? Μίσος πάνω στο μίσος
04/09 11:14  voula 99
Καταπληκτικη περιγραφη .
Τα παιδια μας πρεπει να τη διδασκονται ( την ιστορια ) και απο πηγες .
Αλλα και εμεις που τωρα εχουμε το χρονο και διαβαζουμε , στο υψος των περιστασεων , δεν στεκομαστε .
04/09 11:39  Swearengen
Τώρα, δεν θα ήθελα να κάνω τον …άκαρδο της υπόθεσης, αλλά κανένα, μα κανένα κείμενο, δεν μπορεί –de facto- ν’ αποδώσει τη φρίκη τέτοιων καταστάσεων. Αντιθέτως, κάθε προσπάθεια «στολισμού» των εικόνων με γλαφυρές «πινελιές», αλλοιώνει την πραγματικότητα. Παράδειγμα : Ο λεγόμενος «χορός του Ζαλόγγου», κατά τον οποίον –τάχα- οι Σουλιώτισσες πηδούσαν στο κενό, χορεύοντας και τραγουδώντας. Ο απόλυτος μύθος. Πολλά γυναικόπαιδα κατακρημνίστηκαν στην απέλπιδα προσπάθειά τους να διαφύγουν από τα επερχόμενα τουρκαλβανικά σώματα. Ούτε χοροί, ούτε τραγούδια. Εμείς διδασκόμεθα (και υποσυνείδητα αρκούμεθα) στο … «εχε γειά καημένε κόσμε». Η τυπική συμπεριφορά του μελλοθανάτου είναι εντελώς διαφορετική. Βέβαια σ’ ένα πλήθος εκατοντάδων ατόμων, πάντα θα βρεθεί κι εκείνος ο ένας, οι δύο, που (σχεδόν) θ’ αψηφούν το θάνατο και η δική τους συμπεριφορά θα καταγράφεται ως ηρωϊκή, «συμπαρασύροντας» και αυτή των υπολοίπων, ως αντίστοιχη. Προσωπικά, αν ήταν δυνατόν, θα προτιμούσα την εμπέδωση των ιστορικών στοιχείων, από την προσήλωση στην ηρωϊκή εξαίρεση. Να μη στεκόμαστε στο «ένα» Δίστομο, αλλά να βλέπουμε όλη την εικόνα. Να μαθαίνουμε ότι τις ίδιες και χειρότερες φρικαλεότητες έκαναν και οι «φίλοι» μας οι Ιταλοί, οι Τσάμηδες, οι Βούλγαροι. Αν αρχίσω ν’ απαριθμώ, δεν τελειώνουμε ούτε αύριο. Αλλά, για ευνόητους λόγους, η «ιστορία» μας πνίγει τα υπόλοιπα και στέκεται σε συγκεκριμένα στερεότυπα και απλουστευμένους συμβολισμούς.
04/09 11:45  voula 99
Η εμπεδωση προεχει , χωρις αμφιβολια .
Οι περιγραφες , μας εντυπωσιαζουν , απλως .
Και βεβαια , " μυθους " εχουμε πολλους .
04/09 12:34  zaratustra
Σωστά αυτά που λες swear
Μακριά από μένα ο μελό συναισθηματισμός.
Το κειμενάκι που παρετέθη σαφώς και δεν είχε θέση ιστορικού ντοκουμέντου, ούτε σαν τέτοιο πρέπει να ληφθεί. Είναι μια καταγραφή του Θέμου Κορνάρου, συγκρατούμενου των 200. Εκφράζει το προσωπικό του βίωμα,το προσωπικό βίωμα αποτελεί ιστορία, και νομίζω ότι απέχει από του να χαρακτηριστεί μελό. Είναι ένα «ζωντανό » κείμενο και σίγουρα δεν κατασκευάζει μύθο, πολλώ δε μάλλον μύθευμα. Αρκεί αυτός που το διαβάζει να μην έχει την τάση να παραμυθιάζεται.

Προφανώς η Καισαριανή, το Δίστομο, τα Καλάβρυτα δεν είναι τα μόνα γεγονότα που αξίζει να αναφέρονται. ..υπάρχει το Δοξάτο, οι Ιταλοί. Ναι οι Τσάμηδες που όντως η περίπτωση τους δεν ακούγεται πολύ - καλά για μπελάδες ψάχνεις :)...
Πάντα θα υπάρχει κάτι που δεν μάθαμε, και πάντα κάτι που δεν θα το μάθουμε ποτέ (ωραία δεν το έκλεισα;)
04/09 14:39  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Είχε ποτέ κανείς την ατυχία να παρακολουθήσει την επαίτιο στο Σκοπευτήριο (μέχρι το 1990 περίπου) ?

Υ.Γ. εις το σχόλιο μου ΔΕΝ υπάρχουν ορθογραφικά λάθη.

Σχετικά με το blog

Λίγα λόγια για εμένα
www.mantri.gr
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι