ALI BABA
Πατήρ Ανυπόμονος
4150 αναγνώστες
Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2008
10:10

 

                          . by December44.

Το τοπίο στην Ελεύθερη Ελλάδα είναι ξεκάθαρο.
Ο ΕΛΑΣ είναι παντού και παντοδύναμος΄ ακόμη και στην Ήπειρο, περιοχή του Ζέρβα, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ ξεπερνούν τους 1.000 άνδρες. Η μόνη περιοχή που χρειάζεται ενίσχυση είναι η Πελοπόννησος. Είχαν έρθει στη Ρούμελη δύο-τρεις φορές, έως τότε, σύνδεσμοι από τον Μοριά ζητώντας ενίσχυση.
Την 1η Ιουνίου 1943 ο Άρης συγκροτεί ένα τμήμα 80 επιλεγμένων ανταρτών της Ρούμελης, με επικεφαλής τον έμπιστο Πελοπίδα, τον Παπούα (Νίκο Διένη) και τον Ωρίωνα (Γιάννη Μιχαλόπουλο). Τη νύχτα της 19ης Ιουνίου οι αντάρτες περνάνε με εφτά βάρκες από το μικρό λιμανάκι του Μαραθιά στην παραλία Λαμπίρι, δυτικά του Αιγίου. Εκείνες τις μέρες εμφανίζεται και ένας ασυνήθιστος ιερωμένος.
Είναι ο αρχιμανδρίτης Γερμανός, κατά κόσμον Γερμανός Δημάκος, ηγούμενος της Μονής Αγάθωνος, κοντά στην Υπάτη, και ταυτόχρονα επόπτης της Μονής Δαδίου και πρόεδρος της ίδιας κοινότητας. Από την αρχή του ένοπλου αγώνα είχε προσφέρει μεγάλη στήριξη στους αντάρτες της περιοχής του΄ γι’ αυτό τον Απρίλιο είναι πια καταζητούμενος και αναγκάζεται να φύγει στο βουνό. Και άλλοι ιεράρχες προσχώρησαν στην εαμική Αντίσταση, με πιο γνωστούς τους μητροπολίτες Κοζάνης Ιωακείμ και Ηλείας Αντώνιο. Ο αρχιμανδρίτης Γερμανός όμως προσχώρησε στον μόνιμο ΕΛΑΣ και πιο συγκεκριμένα κατευθείαν στον Άρη. Είναι το πρόσωπο – το τελευταίο – που έρχεται να συμπληρώσει τον κύκλο των στενών συντρόφων του αρχηγού και να γίνει γνωστός ως «ο παπάς του Άρη».
Ο Άρης ήταν μάλλον διστακτικός με τον αρχιμανδρίτη που θέλει να κρατήσει τουφέκι΄ του προτείνει διάφορες άλλες θέσεις, μα εκείνος είναι ανένδοτος.
- Θα αντέξεις να μας ακολουθείς; τον ρωτάει.
- Ε, όσο αντέξω, λέει ο καπάτσος ιερωμένος, μην του δώσει την εντύπωση πως θα του γίνει βάρος.
Αλλά βλέποντας τον Άρη να εξαιρεί από την κατάταξη τους άοπλους, φοβάται ότι δεν θα τον κρατήσει΄ πάει κατευθείαν στη γραμμή που κάποιοι ένοπλοι εφεδρικοί «γράφονται» στον μόνιμο ΕΛΑΣ.
- Γράψε με κι εμένα, λέει στον Λευτέρη Χρυσιώτη, που κάνει χρέη στρατολόγου.
- Θα σε γράψω, παππούλη.
- Τώρα! επιμένει εκείνος.
- Τι έχεις και βιάζεσαι;
- Γράψε με, που σου λέω.
- Πολύ ανυπόμονος είσαι, κάνει ο Λευτέρης.
- Γράψ’ τον «Ανυπόμονο», του λέει ο Άρης, που έχει πλησιάσει και παρακολουθεί τη σκηνή (συνέντευξη αρχιμανδρίτη Γερμανού).
Είναι η αρχή μιας μεγάλης φιλίας.
Ο πάτερ Ανυπόμονος θα ακολουθήσει τον αρχηγό παντού όπου πάει΄ στη Θεσσαλία, στην Ήπειρο, στην Πελοπόννησο. Η επίσημη θέση του είναι Στρατιωτικός Ιερέας του ΓΣ ( Γενικού Στρατηγείου), αλλά στις μάχες βρίσκεται με το όπλο στο χέρι και σταυρωτά φισεκλίκια. Όταν μπαίνουν σε χωριό, ξεζώνεται τα άρματα, φοράει το καλιμαύχι του και ανοίγει την εκκλησία να λειτουργήσει. Αυτός ο απίστευτης ζωντάνιας, ωριμότητας και πατριωτικής φλόγας ιερωμένος πολύ γρήγορα θα κερδίσει
την εκτίμηση και τον θαυμασμό του αρχηγού.
Συχνά θα τον πειράζει για τις ικανότητές του:
- Παπάς είσ’ εσύ ή κατσικοκλέφτης, να τρέχεις έτσι με τ’ άλογο και να μην πέφτεις;
Και άλλοτε θα αναρωτιέται σκεπτικός:
- Τι σ’ έκανε εσένα να πας να γίνεις καλόγερος… Να πας να αδικηθείς μέσα στα ράσα;
Κάποια στιγμή ο πάτερ Ανυπόμονος, στενοχωρημένος από κάποιους ανερμάτιστους κομματικούς που έλεγαν διάφορα για τη θρησκεία, ρώτησε τον αρχηγό τη γνώμη του ενώπιον και άλλων.
Ο Άρης διαολίζεται με αυτές τις αριστερίστικες πομφόλυγες:
- Τι χαζά είναι αυτά; Καταργείται με διαταγές η θρησκεία; Δεν πας να απαγορέψεις εσύ… Ο ανθρωπάκος, το βράδυ που θα πέσει στο κρεβάτι, θα τρυπώσει κάτω από τη βελέντζα και θα κάνει το σταυρό του.
(Διονύση Χαριτόπουλου «ΑΡΗΣ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΩΝ ΑΤΑΚΤΩΝ», Οριστική έκδοση, Κεφάλαιο 6 «Το ξένο σώμα», Ενότητα «Ανυπόμονος», σελίδες 275-276)

"Στο ελατοδάσος καθίσαμε να κολατσίσουμε. Πάνω στα έλατα πηδούσε ένα σκιουράκι. Ο Αρης έβγαλε την αραβίδα του που στο κοντάκι είχε μια σφραγίδα του Αη Γιώργη. "Το κατεβάζεις παππούλη;", μου λέει. Ρίχνω μια και πάρτο κάτω το ζουλαπάκι. "Η αραβίδα είναι δική σου", μου λέει τότε ο Αρης. Και δεν την ξαναφόρεσε. Την έδωσε σε μένα».

Ενα κείμενο του Γληνού είχε διαβάσει ο γέροντας και πείστηκε να ενταχτεί στις γραμμές του ΕΑΜ και αργότερα του ΕΛΑΣ. «Καλούς έχουμε πολλούς. Ο Αρης ήταν ο ένας που μπορούσε να αξιοποιήσει την προσφορά των άλλων», έλεγε ο πατέρας Ανυπόμονος για τον Βελουχιώτη, και σκορπούσε απλόχερα την προσφορά του στο πλευρό των ανταρτών του ΕΛΑΣ αλλά και των απλών ανθρώπων που χρειάζονταν βοήθεια. Στα χειρόγραφά του περιέγραψε πώς άρχισε ο εμφύλιος στην Ηπειρο και πώς αγρίεψε στο Μοριά, μέχρι την «εξαιρετικά αιματηρή μάχη που έδωσε ο έφιππος ουλαμός του Αρη στο Μελιγαλά». Το βιβλίο του γέροντα είχε προλογίσει και ο πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός. Στη δε εξόδιο ακολουθία του, ο Μητροπολίτης, μεταξύ άλλων, είπε: «Μικρός το φαινόμενον αλλά μέγας το κρυπτόμενον σαν τον άγιο των σκλάβων Κοσμά τον Αιτωλό».

Ρωτήθηκε λίγο πριν το θάνατό του.Πως και υπάρχει τόσο ενδιαφέρον τώρα για τον Βελουχιώτη;
Ο Πατήρ Ανυπόμονος σχολίασε: Στην Ελλάδα πρώτα σε σκοτώνουνε και ύστερα σε κλαίνε.

Αξιολογήστε το άρθρο 
8 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

18/08 12:23  voula 99
Kαλημερα.
Δεν εχεις αστερια...

" Στο Περτούλι Τρικάλων, στον πύργο του Χατζηγάκη, μετά τη Βάρκιζα αποχαιρετίστηκαν οι Μαυροσκούφηδες του Άρη. Ο πρωτοκαπετάνιος δεν παρέδωσε τα όπλα και ζήτησε από όποιον ήθελε να τον ακολουθήσει. Εκεί, πέρασαν την τελευταία βραδυά τους, συμφωνώντας πως ο καλύτερος ανάμεσά τους ήταν ο παπάς τους. Κι όταν χωρίζονταν, ο Άρης τους αποχαιρέτησε με πεισιθάνατο αυτοσαρκασμό: "Άϊντε, συναγωνιστές, καλή αντάμωση στα γουναράδικα..."

Στο ελατοδασος στο Περτουλι, περιοχη που το ΑΠΘ εχει ιδιοκτητο δασος , πριν απο 20 χρονια κατα την μηνιαια καλοκαιρινη πρακτικη μας , αναμεσα στις φτερες , βρηκα ενα μικρο μεταλικο οβαλ "κοσμημα" με 2 τρυπουλες , μια δεξια και μια αριστερα. Πανω γραφει ΕΛΑΣ . Το εχω ακομα.

Τον Ανυπομονο τον γνωρισα οταν επισκεφτηκα την περιοχη Μακρακωμης , οπου εκανα την πτυχιακη διατριβη μου.
18/08 18:49  Goldmine
Ενδεικτικό το επίμετρο του παρόντος: "Στην Ελλάδα πρώτα σε σκοτώνουνε και ύστερα σε κλαίνε", καθώς και τα συναφή βιώματα της voyla 99.
Kαλώς σας βρίσκω πάλι!
18/08 21:38  Usοund
Προσωπικές εντυπώσεις από τον Ανυπόμονο, Βούλα?
18/08 22:24  elenitsa 1
http://antistasi.blogdrive.com/comments?id=1


Καπετάν Ανυπόμονος

«Κι εγώ από κεί κάνω τον ανήφορο και επήγα και βρήκα τον Αρη απάν' στην Καλοσκοπή κι από κεί στο Μαυρολιθάρ'. Ηταν οι μέρες που ο Σαράφης αναλάμβανε στρατιωτικός διοικητής».


Τα λόγια ανήκουν σε θρυλική μορφή της Εθνικής Αντίστασης: στον παπα-Ανυπόμονο, τον αντάρτη ιερωμένο που συνδέθηκε όσο ελάχιστοι με τον Αρη Βελουχιώτη και που αναπαύεται, από την προηγούμενη βδομάδα, στις «κορυφογραμμές» της ιστορίας, πλήρης ημερών και βιωμάτων.
Είχα την τύχη μέτά από προσπάθειες χρόνων να το΄ν συναντήσω πριν από δύο χρόνια , στη μονή Αγάθωνος, έξω από την Υπάτη.

Καίτοι υπέργηρος, σχεδόν τυφλός, ο κατά κόσμον αρχιμανδρίτης Γερμανός Δημάκος, μόλις αρχίζει να μιλά για το αντάρτικο μεταμορφώνεται.
* Γεννιέται στο Αγρίδι Αρκαδίας στα 1912. Είναι από τα μικρότερα αγόρια μιας πολυμελούς οικογένειας. Το 1934 χειροτονείται διάκονος στη Φθιώτιδα. «Το '42 διορίστηκα ηγούμενος στη μονή Αγάθωνος και ταυτόχρονα επίτροπος στη μονή Δαδιού», θυμάται. «Η περιοχή ήταν ΕΑΜοκρατούμενη. Από εδώ ξεκίνησε ο Αρης, από την καλύβα του Στεφανή έξω από τη Σπερχειάδα. Εγώ τότε δεν είχα ιδέα απ' αυτά. Πρωτομυήθηκα από ένα βιβλιαράκι του Δημήτρη Γληνού με τίτλο: "Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ", κι άρχισα να βοηθώ».
* Παράλληλα διορίζεται πρόεδρος στο Δαδί (Αμφίκλεια), πρωτοστατεί στην ανύψωση του ηθικού των κατοίκων και συμμετέχει στις επιτροπές εθνικής αλληλεγγύης. Με τους Ιταλούς παίζει το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι. Προδίδεται, όμως, από μια ελαττωματική γραφομηχανή: «Οι Ιταλοί είχαν έναν υπολοχαγό, Μάριο, απαίσιο στη μορφή και απαισιότερο στην ψυχή. Μια μέρα ξεκόλλησε από την πινακίδα της κοινότητας ένα χαρτί αλλά πήρε κι άλλο ένα από τη διπλανή κολόνα». Ένα στραβό πλήκτρο της γραφομηχανής αποκαλύπτει ότι οι ανακοινώσεις της κοινότητας και οι προκηρύξεις του ΕΑΜ γράφονταν από την ίδια μηχανή.

18/08 23:50  voula 99
Μου ειχαν πει ποιος ειναι , αλλα δεν θυμαμαι κατι να μου εκανε εντυπωση .
19/08 00:30  Usοund
Καλώς την Gold. Απ όσο είδες τα "βιώματα" της Βούλας περιορίζονται στην απουσία εντυπώσεων.
19/08 00:35  voula 99
Αλλου ειχα το μυαλο μου , μαλλον.
19/08 00:43  Usοund
Δεν μου λες Βούλα, από πετραχήλι πως πήγαινε ο παπάς?
19/08 00:45  voula 99
Τι εννοεις ?
Δεν θυμαμαι κατι ιδιαιτερο , μια επισκεψη στη μονη Αγαθωνος ηταν.
19/08 00:45  elenitsa 1
Το πετραχηλι το φορουν ανα πασα στιγμη η μονο την ωρα της εξομολογησης?
19/08 00:47  voula 99
Ελενη , που να προσεχα εγω τοτε τα πετραχηλια , ουτε και ξερω.
19/08 00:49  Usοund
Ήταν απορροφημένη από την ...εξομολόγηση...
19/08 00:51  voula 99
Εξομολογηση ? τι ειναι αυτο ?
19/08 00:54  elenitsa 1
Βουλα,διαπιστωνω οτι εχουμε κοινες αποριες!
19/08 00:58  voula 99
Δεν τα ξερω καλα τα της εκκλησιας , Ελενη , καμμια σημασια δεν εχουν .
19/08 01:00  Usοund
Εξομολόγηση εστί διαδικασία δια της οποίας, εάν τηρηθή ορθώς, η αμαρτωλή καθίσταται αυτομάτως ευλογημένη.
19/08 01:02  voula 99
Δεν μου χρειαστηκε , δεν με αφορα.
19/08 01:07  elenitsa 1
Για τον αμαρτωλο δεν ισχυει?
19/08 01:10  Usοund
Είναι στην διακριτική ευχέρεια του ιερωμένου.Κανονισμός Μυστηρίων, άρθρον 2000032.
19/08 01:22  elenitsa 1
Παντως στις μερες μας η μονη Αγαθωνος ειναι ενας πολυ ομορφος προορισμος εκδρομης,καθως στους χωρους της λειτουργει το Μουσειο Φυσικης Ιστοριας της Οιτης,με εξαιρετικη συλλογη ταριχευμενων ζωων,καθως και εκτροφειο θηραματων.Περαν αυτων,το μερος ειναι πανεμορφο.

Σχετικά με το blog

Λίγα λόγια για εμένα
www.mantri.gr
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι