ALI BABA
Γκάλοπ.
1422 αναγνώστες
Τρίτη, 29 Ιουλίου 2008
11:33

 

 

                                                                           

 

 

Κατά την διάρκεια μιας υπερηχογραφικής εξέτασης για ανίχνευση συγγενών ανωμαλιών του εμβρύου σας ανακοινώνεται πως διαγνώσθηκε μιά σοβαρή πάθηση , η οποία δεν είναι ασύμβατη με τη ζωή απαιτεί όμως πολλαπλές ιατρικές παρεμβάσεις ,αμέσως μετά τη γέννησή του, με αμφίβολα αποτελέσματα. Τι θα αποφασίζατε?

Υ.Γ. Η κύηση βρίσκεται σε τέτοια ηλικία που ο νόμος επιτρέπει την διακοπή της.

Αξιολογήστε το άρθρο 
20 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

29/07 11:36  elenitsa 1
Διακοπη,χωρις δευτερη κουβεντα!
29/07 11:38  Usοund
Κι αν σου εξηγηθεί πως η βλάβη είναι κατά 80% απολύτως ιάσιμη?
29/07 11:41  favlos
Διακοπή...
29/07 11:42  elenitsa 1
"...πολλαπλές ιατρικές παρεμβάσεις ...με αμφίβολα αποτελέσματα".
Το 20% ειναι υψηλο ποσοστο.
29/07 11:46  Usοund
Επεκτείνω το ερώτημα για να σε οδηγήσω σε αδιέξοδο, Ελενίτσα. Το παιδί είναι τριών ετών και σου ανακοινώνεται κάτι παρεμφερές. Τι θα έκανες?
29/07 11:48  ΣΙΓΑΛΑΣ
Γιατρε...τι προβληματα μας βαζεις
βεβαια το προβλημα ειναι και δικο σου ,οσον αφορα το τροπο που θα το παρουσιασεις, γιατι οσο αντικειμενικος και να θες να εισαι δεν παυει να ειναι τρομερα δυσκολο
εχω περασει και ακομα ...
29/07 11:48  elenitsa 1
Ενα παιδι που το εχεις ζησει τρια χρονια και το εχεις λατρεψει,δεν το αφηνεις να βασανιζεται,αν υπαρχει κι η παραμικρη ελπιδα να το ανακουφισεις.Κανεις ο,τι περνα απ'το χερι σου.
29/07 11:50  evie
Να σας το πάω λίγο πιό μετά, αν υποθέταμε ότι τύχαινε και το παιδί γεννιώταν με τα προβλήματα που λέμε, θα το πετούσαμε;
Κι αν όχι, τι μας κάνει να αποφασίσουμε τη διακοπή κύησης; Μήπως και τώρα δεν έχει ένα έστω κύταρο που είναι το ματάκι του ή ένα κύταρο που είναι η καρδούλα του;

ΥΓ. Είναι ΠΟΛΥ δύσκολη η απόφαση πιστεύω.
29/07 11:50  voula 99
Δύσκολα μας βάζεις .
Κλίνω προς την διακοπή .
Για την επέκταση του ερωτήματος : δίνεις τη μάχη .
29/07 11:50  Usοund
Δηλαδή το θέμα ανάγεται στο βαθμό λατρείας? Ατυχής η απάντηση.
29/07 11:53  Usοund
Εξαιρετική η απάντηση του Σιγάλα. Ο γιατρός πρέπει να ενημερώσει για τα ποσοστά επιβίωσης και την προσδοκώμενη ποιότητα ζωής απέχοντας από την έκφραση προσωπικής γνώμης.
29/07 12:02  elenitsa 1
Για παιδι αγεννητο εχεις δικαιωμα και περιθωριο επιλογης.Για τριετες παιδι,υπαρχει τετοιο περιθωριο?Μονοδρομος ειναι.Την αγαπη την ανεφερα ως υπενθυμιση οτι υπαρχει πλεον και το συναισθημα,που υπερτερει της λογικης,ευτυχως!Πραγμα που δεν συμβαινει στον ιδιο βαθμο οταν μιλαμε για εμβρυο,και παλι ευτυχως!
29/07 12:03  ΣΙΓΑΛΑΣ
Εχω περασει και ακομα ... αναβω καντηλακι στη μνημη του
29/07 12:05  Usοund
Δηλαδή, αν σου δινόταν το νομικό περιθώριο και για γεννημένο παιδί, μπορεί κι αλλιώς να αποφάσιζες?
29/07 12:06  Swearengen
Μα η (ορθή) απάντηση του Σιγάλα αφορά μόνον στην προσέγγιση του θέματος από πλευράς του ιατρού που πραγματοποιεί τη διάγνωση. Το δικό σου θεωρητικό ερώτημα απευθύνεται προς τον υποψήφιο γονέα. Ο Σιγάλας δεν απήντησε επ' αυτού. Συνεπώς, μόνον υποκειμενικες προσεγγίσεις μπορείς να αναμένεις και υπ' αυτή τη σκοπιά λαμβάνω ως ορθή την απάντηση της Ελενίτσας.
29/07 12:06  voula 99
Όχι βέβαια , γιατρέ!
29/07 12:07  Nastybishop
δύσκολα ερωτήματα...
Αν πάντως ήταν ιάσιμη η πάθηση θα το κρατούσα. Αν δεν ήταν είμαι ξεκάθαρα υπερ της διακοπής της κύησης. Τι νοήμα έχει να φέρεις στον κόσμο πχ. ένα παιδί με νοητική καθυστήρηση; Θα καταστρέψεις πιθανότατα την οικογένεια σου, ενώ το ίδιο το παιδί θα είναι ένα αμέτοχο, παθητικό, δυστυχισμένο πλάσμα.

Ενδιάμεσες καταστάσεις είναι πολύ δύσκολες, πρέπει να τις κρίνουμε κατά περίσταση...
29/07 12:07  Usοund
Σιγάλα...άστο! Λυπούμαι...
29/07 12:07  elenitsa 1
Ηθικο δικαιωμα,γιατρε.Επ'αυτου και μονον αναφερομαι.
29/07 12:11  Usοund
Δεν λαμβάνεις ως ορθή Διαμαντή, συμφωνείς θες να πεις. Το ορθόν το συζητάμε τώρα, αν βρούμε άκρη.
Η απάντηση του Nasty προσεγγίζει κάπως τις θέσεις μου.
29/07 12:12  elenitsa 1
Για να ειμαι απολυτως ειλικρινης,και χωρις το νομικο δικαιωμα για γεννημενο παιδι,θα αποφασιζα με τον σκληροτερο τροπο,αν υπηρχε πληρες αδιεξοδο.Βεβαια ειμαι εξω απ'τον χορο,γι'αυτο λεω πολλα τραγουδια,ισως και παραφωνα...
29/07 12:15  Usοund
Άφωνο με άφησαν τα παράφωνα της Ελενίτσας.
29/07 12:17  voula 99
Έλεος , Ελένη , Καιάδας ?
29/07 12:20  elenitsa 1
Φανταζεσαι,γιατρε,να κυοφορεις ενα υγιεστατο παιδι,και την ωρα του τοκετου κατι να παει στραβα και να βρεθεις μ'ενα πλασμα σακατεμενο για παντα?Σ'αυτην την περιπτωση τι κανεις?
29/07 12:24  elenitsa 1
Υπαρχουν παμπολλοι συγχρονοι-συγκεκαλυμμενοι-Καιαδες,Βουλα.Ποσοι γονεις αποφασιζουν να σηκωσουν μονοι τους τον σταυρο?Και ποσοι πετανε το παιδι σ'ενα απο εκεινα τα "ειδικα" ιδρυματα,για να ζησει μια ζωη με ενα και μοναδικο δικαιωμα:το δικαιωμα ν'αναπνεει μεχρι να πεθανει απο μονο του...
29/07 12:24  voula 99
Γιατί , γιατρέ , στην πρώτη περίπτωση , έχεις και δεύτερη και τρίτη ευκαιρία και το παιδί δεν έχει γεννηθεί.
Ενώ στη δεύτερη , δεν βλέπω άλλη επιλογή ( για μένα)
Βέβαια , οποιος είναι απ έξω απ το χορό ...
29/07 12:26  Nastybishop
Εχω συγγενή μου που το παιδί του πάσχει από νοητική ασθένεια, μετά την γέννηση του διαγνώστηκε. Όλοι μας βέβαια το παιδί το αγαπάμε και θα στηρίζουμε εσαεί την οικογένεια. Παρόλα αυτά ήταν και είναι πολύ δύσκολο για αυτούς. Έχεις την αίσθηση μιας συνεχούς μελαγχολίας όταν βρίσκεσαι μαζί τους...

Οι ηλίθιοι οι παπάδες το μόνο που έχουν να πουν είναι κάτι παπαριές περιοπής όπως "αμαρτιές γονέων παιδεύουσι τέκνα" ή "άγνωσται αι βουλαί του κυρίου" και άλλες τέτοια σκουπίδια. Ο πολιτισμός μιας κοινωνίας φαίνεται από το πως αντιμετωπίζει αυτές τις οικογένεις (έχουμε πολύ δρόμο μπροστά σαν κοινωνία, αν και δεν θέλω να ειμαι μηδενιστής, γιατί γίνονται κάποιες προσπάθειες.). Μοναδική ελπίδα η ιατρική...να προειδοποιεί, να προλαμβάνει και σαν ύστατη λύση να θεραπεύει (αν αυτό είναι δυνατόν).
29/07 12:26  zaftheo
Καλημέρα ΑΛΗ.
Καλημέρα ΜΠΑΜΠΑ.

Υποθετική ερώτηση χωρίς ανάλυση η οποία δε μπορεί παρά να προσδώσει αντ'αυτής εικασίες αντί για εμπεριστατωμένες απαντήσεις.
29/07 12:27  zaftheo
ανάμεσα στο "αντ-αυτής" και το "εικασίες" προσθέστε παρακαλώ και ένα "παρά μόνο"

sorry.:)
29/07 12:28  voula 99
Ελένη, συμβαίνει αυτό που περιγράφεις , αλλά το δικαίωμα στη ζωή είναι αδιαπραγμάτευτο .
Και θα ρωτήσεις : είναι ζωή αυτή?
Δεν έχω απάντηση , Ελένη , θα την είχα σε άλλη περίπτωση , αυτή της ευθανασίας .
29/07 12:29  Usοund
Ενημερώνω για να γίνω πιο κατανοητός. Πριν 20 χρόνια οι επεμβάσεις για τη διόρθωση κάποιων συγγενών καρδιοπαθειών συνοδεύονταν από εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά επιτυχίας. Σήμερα συμβαίνει το εντελώς αντίθετο. Αν, θεωρητικά πάντα, υπήρχε τότε α)η δυνατότητα προγεννητικής διάγνωσης όλων των συγγενών διαταραχών και β)η υπέρ της διακοπής της κύησης απόφαση όλων των γονέων,
θα θυσιάζονταν και σήμερα έμβρυα η πάθηση των οποίων είναι ,λόγω της προόδου της καρδιοχειρουργικής,απολύτως διορθώσιμη.
29/07 12:35  voula 99
Έχεις δίκιο , θα θυσιάζονταν για πολλούς λόγους : άγνοια , αδυναμία να πάρουν οι μελλοντικοί γονείς την σωστή απόφαση , υπάρχουν και άλλοι.
Σε αυτή την περίπτωση , δεν ισχύει η αρχική μου απάντηση.
29/07 12:35  Usοund
zaftheo
Η ερώτηση δεν είναι υποθετική. Καθημερινά πολλά ζευγάρια αντιμετωπίζουν αυτό το δίλημμα. Όσοι απήντησαν κατάλαβαν το ερώτημα χωρίς να αναλυθεί.
Άλλωστε δεν πρόκειται περί πορείας μετοχής.
29/07 12:36  Bluesman
Καλημέρα, εξαιρετικό θέμα, κάθε περίπτωση θα έχει και τη δική της ανάλυση πιστεύω, για να το επεκτείνω λίγο αν τυχόν πάθαινα κάτι ο ίδιος που να με έφερνε στο σημείο της απόλυτης αδυναμίας συνείδησης και αξιοπρεπούς διαβίωσης θα επέλεγα και θα ζητούσα από τους δικούς μου ευθανασία...
29/07 12:39  ΣΙΓΑΛΑΣ
Γιατρε...πριν 15 χρονια κατι σε σχεση με συνδρομο fallot.(an to λεω καλα)
29/07 12:43  Usοund
Τετραλογία Fallot. Πάθηση που σήμερα, πλην της ακραίας μορφής της,θεωρείται κατά 90% αντιμετωπίσιμη με άριστα αποτελέσματα και στην ποιότητα ζωής.
29/07 12:44  Bluesman
Ηδη έγραψες «εκτός ακραίας» και «90%» γιατρέ...
29/07 12:45  elenitsa 1
Το δικαιωμα στη ζωη ειναι αδιαπραγματευτο.Συμφωνω,Βουλα.Μονο που το ατυχο πλασμα που ζει μονο και μονο επειδη αναπνεει,δεν ερωταται ποτε αν την θελει αυτη τη ζωη.Αποφασιζουμε εμεις για λογαριασμο του,θεωρωντας οτι κατεχουμε την σωστη απαντηση,πιστευοντας οτι θελει να ζησει με οποιοδηποτε κοστος.
29/07 12:46  ΣΙΓΑΛΑΣ
usοund
εδω η στο εξωτερικο?
απο ποια κεντρα και ποσα χρηματα(βασικο)
29/07 12:48  Usοund
Ακριβώς ,bluesman. H ακραία μορφή είναι διαγνώσιμη προγεννητικά. Ποιός μου δίνει εμένα το δικαίωμα να στερήσω τη ζωή από ανθρωπο επειδή η προσπάθεια αποκατάστασης της υγείας του έχει 10% ποσοστό αποτυχίας?
29/07 12:50  Usοund
Και εδώ, Σιγάλα. Έξω έχουν προχωρήσει περισσότερο. Τα έξοδα καλύπτονται από το κράτος στο μεγαλύτερο ποσοστό τους.
29/07 12:50  voula 99
Στην αρχική σου ερώτηση , γράφεις για αμφίβολα αποτελέσματα , οπότε υπέθεσα ότι οι πιθανότητες είναι περίπου στο 2ο%.
29/07 12:52  Usοund
Ελενίτσα, για να δικαιολογήσεις την θέση σου καταφεύγεις σε ακραία παραδείγματα. Μιλάμε για περιπτώσεις που η προσπάθεια αποκατάστασης έχει σημαντικές πιθανότητες επιτυχίας.
29/07 12:54  Usοund
Το "αμφίβολα" δεν σημαίνει και μικρές πιθανότητες επιτυχίας.
29/07 12:55  ΣΙΓΑΛΑΣ
Λοιπον απο πολλες προσωπικες εμπειριες εχω καταλαβει ...
στην τεχνολογικα εξελιγμενη κοινωνια τα θελουμε ολα τελεια(ψιλονομιζουμε οτι γιναμε θεοι)
θελουμε να τα ξερουμε ολα απο πριν και για το μακρυνο μελλον.
στις κατραπακιες καταλαβαινουμε ποσο μικροι ειμαστε
και ποσο αδυναμοι
αν τα φιλοσοφησουμε διαφορετικα θα ηρεμησουμε και ψυχικα και σωματικα
29/07 12:55  Bluesman
Να υποθέσω γιατρέ ότι η θέση σου για περιπτώσεις που δεν επιδέχονται αποκατάσταση είναι η διακοπή;
29/07 12:56  elenitsa 1
Ας το θεσουμε αλλιως,γιατρε:ποιο ποσοστο αποτυχιας αποκαταστασης της υγειας δινει το δικαιωμα σε καποιον να στερησει τη ζωη απο[αγεννητο] ανθρωπο?Ποτε ο γιατρος,που δεν δεσμευεται απο θρησκευτικα πιστευω,προχωρα σε διακοπη της κυησης,οταν προκειται για αρρωστο εμβρυο?
29/07 12:58  voula 99
Τώρα πήρες θέση , γιατρέ.
Λες για το 10%.
29/07 13:01  Usοund
bluesman
Αν η κατάσταση ήταν θνησιγενής η οι υπάρχουσες ιατρικές δυνατότητες είχαν μηδενικά ποσοστά επιτυχίας , ναι. Με τη σύμφωνη γνώμη της μάνας, πάντα.
Για να σου δώσω ένα παράδειγμα.
Παιδί με σύνδρομο Down, μάλλον θα το κρατούσα.
29/07 13:03  elenitsa 1
Αν προκειται για περιπτωσεις ελαφρας η μετριας σωματικης αναπηριας,γιατρε,το παλευουμε οσο μπορουμε.Σε αλλες καταστασεις,μηπως ειναι αδικο για το αγεννητο παιδι να το καταδικασουμε να ζησει?Τι σκοπο εχει η προοδος της επιστημης,αν εμεις δεν την "εκμεταλλευτουμε"?
Σελίδα 1 από 2Νεότερα σχόλια »Τελευταία σελίδα

Σχετικά με το blog

Λίγα λόγια για εμένα
www.mantri.gr
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι