ALI BABA
2273 αναγνώστες
28 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009
12:57
Μου έστειλε προχτές ο Προβόπουλος τ’ αποτελέσματα του stress test των ελληνικών τραπεζών, ώστε να ρίξω μια ματιά και να του πω τη βαρύνουσα  γνώμη μου, πριν τα στείλει στο ΔΝΤ. Με όρκισε φυσικά να μην πω λέξη πουθενά. Ορκίστηκα, έδωσα το λόγο της τιμής μου –και της προσκοπικής, παλιός ναυτοπρόσκοπας βλέπεις, στο 8ο, εκεί χάμω στη Φρεαττύδα-υποσχέθηκα τέλος πάντων να μη μου ξεφύγει κουβέντα. H τιμή, τιμή δεν έχει κι ο Swear ΔΕΝ την έχει. Αυτό δα μου έλειπε τώρα, να κρατάω και τον λόγο μου. Μα, βρε Γιωργάκη, εάν κρατούσα τον λόγο μου, δεν θα ήμουν αυτός που είμαι σήμερα, σωστά ? Λοιπόν, για να καταλήγουμε, τα αποτελέσματα του stress test, φόρα-παρτίδα, αποκλειστικά εδώ,  αναλυτικά και με τη σειρά :
 
1ο stress test : Στο πρώτο τεστ, που ήταν ένα εξαντλητικό τεστ κοπώσεως, υποβλήθηκαν όλοι οι Πρόεδροι/Διευθύνοντες Σύμβουλοι των πιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας. Τους έβαλαν με τις σωβρακοφανέλες και τις κάλτσες πάνω σε κυλιόμενους διαδρόμους, με ηλεκτρόδια στις πατσές, να αγκομαχάνε οι φουκαράδες και να ιδρωκοπάνε σα μουλάρια στον ανήφορο. Αποτελέσματα οικτρά, να σου ραγίζουν την καρδιά. Αράπογλου, Νανόπουλος, Κωστόπουλος, Σάλλας, Μηλιάκος, Φιλιππίδης, όλοι εκεί, να λαχανιάζουνε και να μουγκανίζουν, σα μοσχάρια στη σφαγή. Και καλά οι άλλοι, αυτός ο Φιλιππίδης, ήθελα να ‘ξερα, δεν ντρέπεται, νέο παιδί, να μην μπορεί να βγάλει ούτε ένα λεπτό στον διάδρομο ? Τραγωδία. Βαθμολογία : 0/10
 
2ο stress test : Το δεύτερο τεστ ήταν πλήρεις αιματολογικές και ουρολογικές εξετάσεις. Πρώτα τους ποτίσανε μπύρα και τους βάλανε να κατουρήσουν και μετά πήγαν να τους πάρουν αίμα, αλλά οι μισοί την κοπάνησαν από τα παράθυρα, στη θέα της βελόνας. Τους πιάσανε οι φρουροί απόξω και τους έδεσαν με ιμάντες, για να μην το ξανασκάσουνε. Εδώ να δεις χάλια. Βρε τι χοληστερίνες, τι τριγλυκερίδια, τι ζάχαρα, τι λευκώματα ούρων, τί τρανσαμινάσες ήπατος, αίσχος και ντροπή. Τους έδωσε ο διαιτολόγος αυστηρή δίαιτα, με βραστά και ανάλατα, μπας και στρώσουν, αλλά αυτοί μυαλό δεν βάζουν. Μετά το τεστ, πήγανε γραμμή στο απέναντι σουβλατζίδικο και ξεκοιλιάστηκαν στα διπλά πίτα-γύρο. Βαθμολογία : 0/10
 
3ο stress test : Κλήθηκαν να απαντήσουν στην ερώτηση, «-πώς θα επηρεαστεί η κερδοφορία σας, εάν τα χορηγηθέντα δάνεια εμφανίσουν καθυστερήσεις έως 45% ?». Η ομόφωνη απάντηση σ’ αυτήν την ερώτηση ήταν : «-Δεν θα επηρεαστεί καθόλου. Δεν θα υπάρχει ρε αδελφέ κερδοφορία, ώστε να επηρεαστεί». Βαθμολογία : 0/10
 
4ο stress test : Εδώ, έπρεπε ν’ απαντήσουν στην ερώτηση «-εάν οι καθυστερήσεις στα καταναλωτικά δάνεια φθάσουν στο 80%, πώς θα αντιδράσετε ?». Κι εδώ ομόφωνη η απάντηση : «-Βρε ποιο 80% ? Στο 8% να φθάσουν, μπαίνει  λουκέτο στο μαγαζί». Βαθμολογία : 2/10, για την ειλικρίνεια.
 
5ο stress test : Στις ερωτήσεις: «-τί κάνετε εάν τα spreads των ελληνικών ομολόγων αυξηθούν κατά δύο μονάδες ?» και «-τί κάνετε εάν τα spreads των εταιρικών ομολόγων αυξηθούν κατά 50 %», η απάντηση όλων ήταν «-δεν γνωρίζω/δεν απαντώ». Βαθμολογία : 0/10.
 
6ο stress test : Πολύ δύσκολη αυτή η ερώτηση : «-τί θα κάνετε σε περίπτωση που το 10% των καταθετών αποσύρει τα κεφάλαιά του, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα». Απάντηση : «-Εάν βέβαια βρει κεφάλαια, για να αποσύρει». Βαθμολογία : 10/10, γιατί μου αρέσει ο τρόπος που σκέπτονται.
 
7ο stress test : «-Πως αντιμετωπίζετε το ενδεχόμενο διολίσθησης των μετοχών των τραπεζών σας, κατά 40% ?». Απάντηση : «-Με stop loss, φυσικά. Και βλέπουμε. Ίσως –ίσως λέμε- τις επαναγοράσουμε στο -90%. Πιο ψηλά με τίποτα»Βαθμολογία : -10/10.
 
Συνολική βαθμολογία του stress test ελληνικών τραπεζών : 2/70. Δηλαδή, σχεδόν άριστα. Θα ενθουσιαστεί το ΔΝΤ. Τέλος πάντων, ας αφήσουμε τις Τράπεζες. Θα βρούνε το δρόμο τους, δεν έχουν ανάγκη.
 
Στράβωσε χτες ένας πιτσιρικάς, επειδή λέει τον ειρωνεύτηκα. -Έλα μωρέ, πώς κάνεις έτσι καημένε ? -Ο πρώτος είσαι ή ο τελευταίος ? Στο κάτω-κάτω, εγώ τί σου φταίω, που πήγες και συμβούλεψες όλους τους κολλητούς σου να ΜΗΝ αγοράσουν ΕΤΕ στα εννιά ευρώ και τώρα κρύβεσαι σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων του FBI, κάπου στην Αριζόνα, με άλλη ταυτότητα και με τη μούρη αγνώριστη από τις πλαστικές επεμβάσεις ?  Εν τω μεταξύ, γιατί έχω την υποψία, ότι εκεί στην Αριζόνα που είσαι, συμβούλεψες τους βλάχους τους Αριζοναίους να αγοράσουν ΕΤΕ στα 17,88 ? Τώρα θα πρέπει να σε μεταφέρουν στην Αλάσκα. Άντε πάλι να πακετάρεις, άντε πάλι μετακόμιση, άντε πάλι άλλη ταυτότητα, δώστου πάλι κι άλλες πλαστικές. Ταλαιπωρία.
 
Ορισμένοι έχουν παρεξηγήσει την έμφυτη ευγένειά μου. Τη θεωρούν υποχωρητικότητα. Άλλοι πάλι, δεν καταλαβαίνουν ούτε καν τί διαβάζουν. Βρε, τους λες, από αρχές Νοέμβρη : Η περιοχή των 1500 είναι πυθμένας. Τοπικός θες, ολικός θες, στους πυθμένες αγοράζουμε. Δεν αγοράζουν. Πολύ ακριβές οι μετοχές. Άσε λέει, "εμείς θα τις πάρουμε σε τιμές που δεν έχετε διανοηθεί", πχ στις 67 μονάδες ΓΔ.  Και πράγματι, έτσι έγινε. Τις πήραν σε τιμές που δεν είχαμε διανοηθεί. Ακριβώς στη διπλή τιμή. Μπαίνει ο άλλος χτες το πρωϊ, πρώτη φορά- τώρα το θυμήθηκε, έπειτα από δέκα χρόνια- φορτώνεται σαν μουλάρι σαντορινιό, πάρτον κάτω. Μετά έρχεται να ξεσπάσει εδώ πέρα. Το κεφάλι σου να σπάσεις ρε, όχι το μαγαζί.
 
Πάρτε το χαμπάρι, πιτσιρικάδες, γεννημένοι άχαρτοι και άτολμοι, άχρωμοι, άγευστοι και άοσμοι.  Εμείς όλοι, που επιβιώσαμε απ’ αυτό  το ολοκαύτωμα, που φάγαμε όλο το ξύλο της αρκούδας και ξανασταθήκαμε όρθιοι, οι ίδιοι άνθρωποι, με τα ίδια nicksόχι νέα φρούτα ουρανοκατέβατα- είμαστε πιά αθάνατοι, απέθαντοι, Χαϊλάντερς και Μητσοτάκηδες. Όποιος ήταν μέσα στον αγώνα όλο αυτό το διάστημα και μάζευε κλωτσιές και τάκλιν με τα δύο πόδια και τις τάπες πάνω στο καλάμι, έζησε κι έμαθε τόσα, που εσείς ούτε θα ζήσετε ούτε θα μάθετε ποτέ σας. Όταν εμείς μετράγαμε τα -5% κατακούτελα, σε καθημερινή βάση, εσείς ήσασταν απόξω και ορισμένοι μάλιστα γελούσατε και κάνατε και πλακίτσα, ανάλγητα άτομα. Ε, λοιπόν το έργο γύρισε, παιδάκια. Κι από κει που χάναμε 4-0 στο 82΄ και σαρκάζατε, βάλαμε τέσσερα μπαλάκια στη σειρά, 83΄, 85, 88’ και 90΄ και τώρα το σκορ είναι 4-4 και έχει και παράταση, το πιάσατε έτσι ? Για να δούμε, στην παράταση, ποιός την έχει τώρα την ψυχολογία και το πάνω χέρι, ποιος έχει ΚΑΙ τη μετοχική θέση ΚΑΙ το μετρητό, ποιος ξέρει πιά να μπαινοβγαίνει σαν αρουραίος, εσείς ρε πιτσιρίκοι, που έχετε ν’ ακουμπήσετε μπάλα δυό χρόνια ή εμείς οι βετεράνοι του τρίτου παγκοσμίου πολέμου ?  
 
Από δω και πέρα είν’ ανταρτοπόλεμος. Συμβατικοί στρατοί και παραδοσιακές στρατηγικές δεν έχουν θέση. Ούτε ταύροι υπάρχουν ούτε τίποτα. Αυτά όλα είναι ανοησίες. -Ποιοί ταύροι ?  Εγώ δεν ξέρω κανέναν ταύρο. Ούτε έναν. Υπάρχουν άνθρωποι που ρισκάρουν υπό προϋποθέσεις και λελογισμένα σε μετοχές και παράγωγα και υπάρχουν και οι άλλοι, τα παιδάκια της εξέδρας, οι παρατηρητές του αγώνα, οι τέταρτοι διαιτητές, οι κάθε λογής άμπαλοι, που χασκογελάνε μόλις ο δείκτης γυρίσει στο -0,00001 και νομίζουν ότι ήρθε η συντέλεια. Η δική μας συντέλεια, εννοείται. Όχι η δική τους. Κορυφαίοι αναλυτές ξεπατώθηκαν, πολύπλοκα εργαλεία ξεχαρβαλώθηκαν, σύνθετες επενδυτικές στρατηγικές  εξαρθρώθηκαν, επειδή ακριβώς δεν έλαβαν υπ’ όψη ότι το παίγνιο πλέον παίζεται με άλλους όρους, πρωτόγνωρους και άτιμους.  Κι αυτοί ακόμη να πάρουν μυρωδιά.
 
Τα νευράκια αλλού, όχι εδώ. Δεν σου φταίω εγώ εάν η Αγγλία κάθεται και κόβει 50 δις πάουντς νέο χρήμα, φρέσκο σαν μπαρμπουνάκι του Αιγαίου και σε λίγο θα θες εκατόν δέκα επτά  ευρώ για να πίνεις το φρέντο σου κι αν ζητήσεις και κανέλα άλλα πέντε ευρώ. Κόψε τον καφέ, στο κάτω-κάτω.  Αγόρασε κάνα οικόπεδο. Φάτα στα μπουζούκια.  Πάρε σκύλο ροτβάϊλερ, που είναι και φαγανός και θα στα μασάει. Μωρέ κόψε και το σβέρκο σου, με νοιάζει νομίζεις ? Σταματήσανε λέει οι Εγγλέζοι τις εκτυπωτικές μηχανές στα 50 δις, επειδή κλάταραν τα εργαλεία και βγάζανε καπνούς από το πλάϊ. Καλά, κάτσε να τις φτιάξουνε στο συνεργείο και θα δεις πόσο χρήμα θα κόψουνε ακόμη.  -Ιδρώνεις, ε?  -Άλλαξε φανέλα, να μην πουντιάσεις.
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
2778 αναγνώστες
50 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009
13:06
Nεύρα πολλά, έτσι ? Θυμάσαι εκείνο το παλιό τραγούδι αυτής της μοσχαροκεφαλής, του Πασχάλη του Τερζή, που έλεγε «είμαι άχαρτος πολύ και σε μετοχές δεν μπαίνω» ? -Ε, για σένα είχε γραφτεί. -Έλ’ Αλέκο ! Πόσες μονάδες ανόδου είπαμε ότι έχεις χάσει ? -Πόσες ? -Οχτακόσες ? Βρε, τον Αλέκο, τον καψερό. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Το χειρότερο είναι, ότι τώρα πιά σε κόβει κρύος ιδρώτας, μήπως τελικά το μετρητό σου, που με τόση σπουδή το φύλαγες – και κοκορευόσουν κιόλας, καημένε- καταντήσει τελικά χαρτοπόλεμος, σερπαντίνες-κομφετί. Ήθελα να ‘ξερα πώς κοιμάσαι τις νύχτες. –Με τις χούφτες τα κατεβάζεις τα βαρβιτουρικά, για να κλείσεις μάτι ? 
 
Ο άλλος, πριν λίγο καιρό, κορδωνότανε κιόλας στο φόρουμ, ότι απέτρεψε όλους τους φίλους του από το ν’ αγοράσουν Εθνική. Εννιά ευρώ έκανε τότε η Εθνική. Για πες μας τώρα ρε αρχηγέ, σου ‘χει απομείνει πιά κάνας φίλος ή μήπως τα βράδια γυρίζεις τοίχο-τοίχο σπίτι σου, μη σε γραπώσουνε πουθενά και σε κάνουνε ασκί στο ξύλο ?   Τους απέτρεψε, λέει. Μπράβο ρε σωτήρα, τους πρόκοψες όλους. Άμα έχει κανείς τέτοιους φίλους, τι να τους κάνει τους εχθρούς ?
 
Ένα παλιό χρηματιστηριακό ρητό λέει ότι «όποιος δεν έχει χαρτιά στην άνοδο, δεν έχει ούτε και στην άνοδο». Το πιάνεις, έτσι ? Κι όμως, τα είχαμε πει, εγκαίρως. Αρχές Νοέμβρη ήτανε, όταν απ’ αυτό εδώ το ιστορικό Blog προσδιόρισα επακριβώς τον πάτο της αγοράς στην περιοχή των 1500 μονάδων. Γραμμένα εδώ δίπλα είναι, έμπα δες τα. Ο ΓΔ τότε ήταν ακριβώς εδώ που είναι σήμερα. Ε, κάναμε με το κολλητάρι μου τον Μαέστρο κι εκείνην την ψευδοδιάσπαση των 1500, ίσα-ίσα για να πετάξουμε όξω κάτι πονηρούληδες, μαζώξαμε όλο το χαρτί και δώστου τα τούβλα τώρα. -Και να ‘μουν μόνο εγώ ? Τόσοι γκουρουδάνθρωποι στα λέγαμε, αλλά εσύ εκεί, περίμενες τον αριθμό του Θηρίου -όξαποδώ.  Κάτσε τώρα στον άξονα των ζεντ, για να μάθεις.
 
Άκου, για να είμαστε ρεαλιστές : Δεν είσαι εσύ για μετοχές. Εάν ήσουν για μετοχές, θα είχες ήδη μετοχές, έστω και λίγες. Για δες τον Manta. Όλο αρκούδος το παίζει, αλλά δώστου και αγοραπουλάει και κονομάει. Ο μόνος. Επειδή δεν έχει παρωπίδες, σαν άλογο ιπποδρόμου. Οι μετοχές θένε άντερα. Τόσα άντερα, που να μπορείς μ’ αυτά να φτιάξεις άνετα ίσαμε πέντε σούβλες κοκορέτσι. Όσο έπεφτε το μήλο από το δέντρο, ήτανε καλά. Καθόσουν και το παρατηρούσες, να το έλκει η βαρύτητα προς το έδαφος και νόμιζες ότι έχεις ερμηνεύσει το φαινόμενο. Ούτε το ερμήνευσες, ούτε τίποτα. Απλώς το κοιτούσες να πέφτει, όπως όλοι μας. -Ποιος είσαι δηλαδή εσύ, ο Νεύτωνας ?  Ο Πέφτωνας ήσουνα, όσο βάσταγε το πανηγύρι της πτώσης. Και δώστου τα γελάκια και τα χαμογελάκια και τα τραγουδάκια.  -Τώρα, τί τραγούδι θα μας πείς ?
 
Έλα, εντάξει, σταμάτα να μυξοκλαίς τώρα. Και μη ρουφάς τη μύξα σου, είναι επιεικώς αηδιαστικό. Χέστες τις μετοχές, θα βρούμε κάτι άλλο για σένα. Κάτι πιο ασφαλές. Ούτως ή άλλως, το τραίνο των μετοχών έχει πλέον σφυρίξει όχι τρείς, αλλά δεκατρείς φορές. –Τι νόμιζες, ότι εσένα θα περίμενε ? Τα Κύθηρα ποτέ δεν θα τα δούμε, το χάσαμε το τραίνο της γραμμής. –Τι θα έλεγες όμως για εμπορεύματα και μέταλλα ? Για σκέψου το λίγο.  Βρε, έτσι και κάνει πως ανακάμπτει η οικονομία, ξέρεις που θα πάνε όλ’ αυτά ? Με το τηλεσκόπιο του Ευγενιδείου θα τα κοιτάς. Εμπορεύματα λοιπόν. Ας πούμε σιτηρά. Χωρίς σιτηρά δεν ζει ο άνθρωπος, σωστά ? Άρα, πάντα θα υπάρχει ζήτηση. Πρόσεξε λοιπόν τι θα κάνεις κι αυτή τη φορά γράφτα όπως στα λέω, μην τυχόν και γίνει πάλι λάθος.
 
Θα πάς σ’ ένα ΑΒ Βασιλόπουλος. Θα πάρεις καμμιά δεκαριά καρότσια να τα σέρνεις πίσω σου και θα φορτώσεις μέσα : -Δύο σακκιά κουκιά ξερά.   – Τρία σακκιά φασόλια μαυρομάτικα. –Δέκα κιλά ρύζι Μπάρμπα Μπεν, για πιλάφι σπυρωτό. –Είκοσι οκάδες αλεύρι Λούλη, να χαρεί κι ο Πίγγης. Επίσης, θα πάρεις τυρί, ρύζι, καφέ, γάλα, Καμπά. Ζήτα να σου δώσουνε και κάνα βυτίο γάλα πουλιού, έχει ο Βασιλόπουλος. –Τι πουλιού ? -Γλάρου, ξέρω γώ ? Ό,τι να ΄ναι, φαντάζομαι. Αρκεί να είναι πουλίσιο. Ας είναι και κοράκου άσπρου, ας είναι κι αφρικάνικου ομιλούντος και γράφοντος παπαγάλου. –Τι με νοιάζει, σάματις εγώ θα το πιώ ?
 
Όλο αυτό το εμπόρευμα, θα το κουβαλήσεις στο σπίτι σου, θα το κρύψεις σε μέρος δροσερό που ν’ αερίζεται, να μη σου σκουληκιάσει κιόλας και θα περιμένεις να πέσει πείνα μεγάλη. Που θα πέσει οπωσδήποτε, μόλις έρθει το πέμπτο κύμα του Πρήχτερ, που μας τα ‘πρηξε πιά. Νταούλια μας τα ΄κανε. Μόλις πέσει πείνα, τα ξαναλέμε. Δεν σε βλέπω όμως ενθουσιασμένο. –Συμβαίνει κάτι ? Κατάλαβα, δεν σου αρέσει η ιδέα των σιτηρών. Τέλος πάντων, άσε τα σιτηρά, πάμε στο πετρέλαιο. Τζάμπα είναι, αυτή τη στιγμή. -Ξέρεις που θα φτάσει ? Ούτε που διανοείσαι.
 
Πετρέλαιο λοιπόν. Άκου πώς θα γίνει η δουλειά. Τώρα που έρχεται καλοκαίρι και δεν δουλεύουνε τα καλοριφέρ, θα φέρεις ένα βυτίο και θα φορτώσεις ίσαμε δυό τόννους κρυφά, να μην το πάρουν χαμπάρι οι άλλοι ένοικοι. Το φθινόπωρο, που θα έχει φτάσει στο Θεό, θα χρεώσεις την πολυκατοικία με την τότε τιμή. -Σατανικό, έ ? Εάν τώρα θέλεις να κάνεις γερή μπάζα, τότε θα κανονίσεις να κάνεις την ίδια δουλειά σε πολυκατοικίες φίλων σου. Θα τους πεις «ρε παιδιά, μου περισσεύει λίγο πετρελαιάκι, κάνει να το παρκάρω στα καζάνια σας ?». Ναι, θα σου πούν αυτοί, φέρτο, δεν τρέχει τίποτα. Τον Οκτώβρη όμως, που θα θέλουν να γεμίσουν τα καζάνια τους, θα σου πούν να το πάρεις πίσω. Τότε, εσύ θα τους πεις ότι δεν χρειάζεται να το πάρεις πίσω, αλλά τους το πουλάς στην τότε τρέχουσα τιμή. Είναι αδύνατον να σου αρνηθούν. –Τι θα το κάνουν δηλαδή το πετρέλαιό σου, θα το πιούν ? Θα το αγοράσουν, θέλοντας και μη. Έτσι βγαίνουν τα λεφτά, μάγκα μου.
 
Και πάλι όμως δεν σε βλέπω ενθουσιασμένο. Μετοχές δεν θέλεις, σιτηρά δεν θέλεις, πετρέλαιο δεν θέλεις, τί σκατά θέλεις επιτέλους ? –Χρυσό θέλεις ? Εμ, πές το τόση ώρα, χριστιανέ μου, μ΄έχεις και μαλλιάζει η γλώσσα μου, ασκόπως. Χρυσό λοιπόν, όκεϋ. Δεν μιλάμε για συμβόλαια, έτσι ? Τα συμβόλαια άστα για την Αικατερίνη Πελέκη-Βουλγαράκη, δεν είναι για τη μούρη σου. Μιλάμε για χρυσό κανονικό, για λίρες. Άκου πώς γίνεται η δουλειά με τις λίρες :
 
Μην κάνεις κάνα αστείο και πας στην Ελλάδος, θα σου πάρουνε το σκαλπ, όπως του στρατηγού Κάστερ, οι αγριάνθρωποι οι Σιού και οι Τσεγιέν. Θα πας σε Σαράφη. Σαράφη έχει στα Τρίκαλα, τώρα και στο Παρίσι. Έχει και τον Σαράφη του ΠΑΟΚ (άλλη μοσχαροκεφαλή αυτός, τύφλα να ΄χει ο Τερζής), αλλά μην ασχολείσαι με δαύτον, είναι κολλημένος με τη μπάλλα.  Θα πας λοιπόν στα Τρίκαλα στα δυό στενά και θα ζητήσεις από τον Σαράφη να σου δώσει λίρες. Στην αρχή, αυτός θα σου κάνει τον ανήξερο, αλλά πες του ότι πας εκ μέρους μου και θα σ’ εξυπηρετήσει. Έχε το νού σου, όμως. Θέλουν προσοχή οι λίρες, μην είναι κάλπικες. Πρόσεξε πώς έχει το πράγμα με τις λίρες :
 
Έχει παλιές, της Βικτώριας. Όχι της Χαλκίτη ρε, της Βασίλισσας και Αυτοκράτειρας των Ινδιών, λέμε. Αυτές, μέχρι το 1887 παριστάνουν την Βικτώρια με το μαλλί κότσο και δίχως στέμμα. Μετά το 1887 και μέχρι το 1893, πάλι η μούρη της Βικτώριας, αλλά τώρα με στέμμα. Είτε με κότσο είτε με στέμμα, πιο ασχημομούρα γυναίκα απ’ αυτήν, δεν έχει ματαδεί ο ντουνιάς. Φώκια σκέτη, η ρουφιάνα. Τέλος πάντων.
 
Υπάρχουν λίρες μισές, λίρες ολόκληρες, δίλιρα και πεντόλιρα. Τα ριάλια-ριάλια-ριάλια, τα πεντόλιρα , μονόλιρα τσε πούντα. Εμείς ψάχνουμε για μονόλιρα. Λίρες με τη μουτσούνα της Βικτώριας βγαίνανε μέχρι το  1901, δηλαδή 64 χρόνια.  Τον απέθαντο είχε η λάμια. Όταν κάποια στιγμή τα τίναξε, βάλανε πάνω τον Εδουάρδο, άλλο ομορφόπαιδο αυτός. Αυτές οι λίρες κόπηκαν από 1902 μέχρι 1932.
 
Δώσε βάση τώρα : Έχε το νού σου μην τυχόν και σου πουλήσει ο Σαράφης λίρες του 1933 έως 1957. –Γιατί ? Ρωτάς και γιατί ? Γιατί πολύ απλά δεν βγαίνανε ρε τότε λίρες. Ξύπνα, επιτέλους.  Από το 57 και μετά, με την Ελιζαμπέτα, είναι εύκολο να τις ξεχωρίσεις. Είναι όπως αυτές που σου χάρισε κάποτε η νονά σου. Κοίτα μην κάνεις κάνα κόλπο, να τις δαγκάσεις, όπως στα έργα, γιατί μετά σε βλέπω για μασέλα.  
 
Α, ναι έχεις δίκιο, δεν σου είπα το βασικώτερο. Πόσες λίρες να πάρεις. Ε, πάρε πέντε-έξι να σου βρίσκονται.  Να μη μειώνεις και τη ρευστότητά σου, αμαρτία είναι. Τόσον καιρό τη διατηρούσες, εγκρατή μου εσύ.  
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1107 αναγνώστες
17 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009
15:57
Ένα άρθρο-κόλαφος,  αυστηρώς ακατάλληλον για νταμπλούχους.

 

Ο Θρύλος, όπως δεν τον ξεβράκωσε κανείς μέχρι σήμερα. Τα πέτσινα πρωταθλήματα,  ο Μουράτ ο Β΄, η Μόνικα Μπελούσι, ο Αναστόπουλος και ο ξενέρωτος Darbyshire.

Σε πρώτη προβολή, μόνο στο :
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1310 αναγνώστες
20 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 3 Μαΐου 2009
16:48

 

 

Εξεπλάγησαν ορισμένοι νέοι στα blogs (διότι οι παλιοί, ασφαλώς ξέρουν τί εστί Αli Baba) για την μεγαλειώδη ΕΚΤΟΞΕΥΣΗ ΜΑΣ, απευθείας στις πρώτες θέσεις της λίστας των δημοφιλέστερων, με μόλις ΜΙΑ (αριθμός 1) ανάρτηση στη μπροστινή σελίδα, άντε κι άλλη μία στην πισινή. Δηλαδή, αναρωτιέμαι ακόμη κι εγώ, τί θα συμβεί εάν σηκώσουμε ακόμη δυό-τρία θέματα. -Πού θα φτάσουμε πιά ? Στο ταβάνι, να κάνουμε τον Σπάϊντερμαν ?

Πάρτε το είδηση πιτσιρικάδες, τζιτζιραίοι, μιτζιραίοι και τζιτζιμιτζιχοτζιραίοι, ότι είμαστε ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ, ανέκαθεν, τώρα και για πάντα. ΚΟΡΥΦΕΣ απάτητες, Έβερεστ, εκατό χιλιάδες μονάδες Ντάου Τζόουνς, δύο χιλιάδες διακόσιες -κι αν- ΓΔ.  Εις το βουνό ΨΗΛΑ εκεί, είν' εκκλησιά ερημική, το σήμαντρό της δεν χτυπά, δεν έχει ψάλτη ούτε παππά, μα έχει τον Αλή Μπαμπά. Ο άλλος, ο Πετρόπουλος, ήθελε να μας κεράσει και χοιρινά και κρασιά, αλλά δίσταζε, λέει, επειδή είμαστε Μουσουλμάνοι. Καλά, φέρτα εσύ ρε χουβαρντά τα κρέατα και τα ποτά και μη σε νοιάζει, κάπου θα τα βολέψουμε. Βρε άντε μελέτα/παρακολούθα το Κοράνι και όταν το εμπεδώσεις, τότε να μας ξανάρθεις. Κι όταν τελειώσεις με δαύτο, θα σε βάλω ν' αποστηθίσεις και τις τέσσερις Βέδδες, να τις λες νεράκι απόξω, να σε περνάνε για τον Κρίσνα Μούρτι.

Λάβαμε και κάμποσα μηνύματα από τους δικούς μας, ότι μερικοί στράβωσαν που επανήλθαμε. Καλά κάνανε και στράβωσαν.Να πάνε στην καλίμπρα, να τους ισιώσουν και επ΄ευκαιρία ας κάνουν και μια ζυγοστάθμιση/ευθυγράμμιση εγκεφάλου, γιατί χάνει το ρημάδι και θα τους κόψουν στο ΚΤΕΟ.

Κάποιοι άλλοι πάλι, διερωτώνταν πώς έγινε και ξαναεμφανίστηκε το "Αli Baba" στην πρώτη σελίδα, από κει πού ήταν τιμωρημένο με ισόβιο αποκλεισμό απ' όλες τις συλλογικές και διεθνείς διοργανώσεις, μέχρι και Intertoto.  Θα εξηγήσουμε τί έγινε, για να μην ψάχνεστε. Έπεσαν τηλέφωνα, αυτό έγινε.

Κατ΄αρχήν πήρα εγώ τηλέφωνο στο Capital, για να λύσουμε το ζήτημα ειρηνικά : "-Ναι, καλησπέρα, έχω καλέσει το Capital ? Ο Swearengen είμ' εγώ, θα με θυμάστε. -Πώς είπατε ? -Ποιός διάβολος είναι πάλι ο Swearengen ? Ο Swearengen ντε, χρυσό μετάλλιο στην ιστιοπλοϊα, Ρώμη 1960, πλήρωμα του τότε διαδόχου Κωνσταντίνου, με καταλάβατε τώρα ? -Πώς είπατε ? -Ποιός διάβολος είναι ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος ? -Κατάλαβα, σε Πασοκτζήδες έπεσα. Τέλος πάντων, βρε παιδιά, ο συνέταιρος του Usound είμαι. Άσε ξέρω, ποιός διάβολος είναι πάλι ο Usound, ναι, ναι, το υποψιάστηκα. -Τουλάχιστον, το Blog Ali Baba το θυμάστε ? -Ούτε αυτό το θυμάστε. Βρε, δεν θυμάστε που είχαμε μπλέξει σ' ένα σκάνδαλο με μια μοντέλα Πετρούλα -αυτήν που λέει τον καιρό- και ξέσπασε σάλος και φύγαμε στο εξωτερικό μέχρι να ξεχαστεί ? Α, μπράβο ! Τώρα μας θυμηθήκατε, έτσι ? Βρε, την Πετρούλα, ανοίγει πόρτες. -Και τί θέλω τώρα ? Θέλω να μας ξαναβάλετε στην πρώτη σελίδα, αυτό θέλω. -Τί πράγμα ? Για ποιόν λόγο να μας ξαναβάλετε στην πρώτη σελίδα ? Και γιατί να μην μας ξαναβάλετε, δηλαδή ? -Τί πάει να πεί "-γιατί έτσι" ? Είστε μνησίκακοι ρε, αυτό είστε ! Ελέφαντες, ε ελέφαντες ! Βρε άντε από δω χάμω, που θα μου πείς εμένανε, ξέρεις ποιός είμ' εγώ ρε ?"

Μου το έκλεισαν το τηλέφωνο, οι αγενέστατοι. Καλά, τώρα θα δείτε. Παίρνω αμέσως τον Αγγέλου, δικός μου άνθρωπος. "-'Ελα Γιάννη, κοίτα να δείς ρε συ, αυτοί οι τύποι στο Capital την έχουνε δει κάπως και μας κρατάνε καθηλωμένους στη βου εθνική. Για πες το στον Κώστα, να τους πάρει, να τους τρίξει λίγο τα δόντια. Θα του το πεις ? Να μείνω ήσυχος ? Οκέϋ, περιμένω αντίδραση".

Άδικα περίμενα αντίδραση. Όχι ότι δεν ενδιαφέρθηκε ο Κώστας, ενδιαφέρθηκε ο άνθρωπος, τους πήρε τηλέφωνο και τους ξετίναξε, αλλά δεν ίδρωσε τ' αυτί τους. Μετά, έβαλα τον Κίμωνα τον Κουλούρη, που είναι κολλητός μου, αλλά ούτε κι αυτός κατάφερε τίποτα. Ο Usound δοκίμασε και με άλλους, μέχρι και τη φίλη του την Παπακώστα έβαλε, αλλά αυτηνής της το έκλεισαν αμέσως και μίλαγε μόνη της σε κατεβασμένο ακουστικό. Δύο ώρες έκανε να καταλάβει ότι της έχουν κλείσει το τηλέφωνο εξαρχής.

Και τότε σκέφτηκα την Αλέκα. Τελευταία λύση. Δεν είχα μούτρα βέβαια, έπειτα απ' όσα είχαν προηγηθεί μεταξύ μας, αλλά στο τέλος τόλμησα. "-Ελ' Αλέκα μου, καλησπέρα. Ναι, ο Swear είμαι Αλέκα μου, αμέσως με κατάλαβες. Δίκιο έχεις Αλέκα μου, ό,τι και να πεις δίκιο έχεις. Το ξέρω ότι έχω να πληρώσω συνδρομή δύο χρόνια. Θα επανορθώσω, μη σε νοιάζει. Ναι, την έχω κάνει την αυτοκριτική μου, Αλέκα μου. Θα επανέλθω, μείνε ήσυχη. Ναι, το αντιλαμβάνομαι το προτσές. Όλα θα ξαναφτιάξουν μεταξύ μας, μη σε νοιάζει. Αλλά, θέλω μια χάρη τώρα. Έχω πρόβλημα με το Capital, δεν μας βάζουν στην πρώτη σελίδα. Ναι, αυτοί. Ναι, ναι, αυτοί. Ναι σου λέω, αυτοί ακριβώς. Ναι, για τους ίδιους μιλάμε. Κι εγώ για Πασοκτζήδες τους έκοψα, έκαναν πώς δεν ήξεραν τον Βασιλιά, κατάλαβες ? Τους ξέρεις καλά, ε ? Αχα ! Αχα ! Αχα ! Χμμμ, τώρα εξηγούνται όλα. Λοιπόν, θα μεσολαβήσεις ? Να μείνω ήσυχος ? Οκέϋ, περιμένω αντίδραση".

Σε δέκα λεπτά, ο Ali βρισκόταν στην front page.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1288 αναγνώστες
27 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 2 Μαΐου 2009
13:29

Το πρωϊ της 24ης Ιανουαρίου 1848, ο μαραγκός James Wilson Marshall από το Rio de los Americanos της Καλιφόρνια, βγήκε έξω να καθαρίσει από τα χορτάρια το αυλάκι κάτω από το εργαστήρι του κι όπως έσκυψε, παρατήρησε στο χώμα κάτι λαμπερά γρομπαλάκια. Πιάνει κάνα-δυό, στην αρχή τα πέρασε για θειάφι, τα τρίβει πάνω σ' ένα βράχο και διαπιστώνει ότι είναι μαλακά σαν πλαστελίνη. Τα πάει μέσα και τ' ακουμπάει πάνω στον πάγκο του μαραγκού Σκόττ. "-Τί σκατά είναι αυτά; Παρ' τις βρωμιές από δω χάμω", λέει ο Σκοττ. "-Χρυσάφι είναι ρε, ξύπνα!", του αποκρίνεται ο Μάρσαλ. "-Σώπα, καημένε !", αμφιβάλλει ο Σκοτ. "-Βρε άμα σου λέω εγώ κάτι, να μ' ακούς. -Γελιέται ο Τεράστιος ;"

Δεν γελιέται ο Τεράστιος. Όπως αποδεικνύεται από τις εργαστηριακές δοκιμές, περί χρυσού επρόκειτο και μάλιστα της καλύτερης ποιότητας, εικοσιτριών καρατίων, παρακαλώ. Μέσα σ' ένα χρόνο, 300.000 κακομοίρηδες από κάθε γωνιά του κόσμου, μαζεύονται στην περιοχή και βουτάνε μεσ' τη λάσπη, σαν τα γουρούνια. Κάτσε τώρα να δούμε ποιοί κονόμησαν απ' αυτή την ιστορία. Ο Μάρσαλ, που η τύχη του 'φεξε εκείνο το κρύο πρωϊνό του Γενάρη του '48, έκανε μια τρύπα στο νερό, διότι άλλο χρυσάφι δεν βρήκε και εν τέλει τα ΄χασε όλα, μέχρι και το ξυλουργείο του. Εμ , δε σ' άρεσε φουκαρά μου να φτιάχνεις καρεκλοπόδαρα, μου ΄θελες μεγαλεία.

Απ' αυτές τις εκατοντάδες χιλιάδες νοματαίων που έσπευσαν να γίνουν πλούσιοι, κάμποσοι πέθαναν από αρρώστιες, χολέρες, πνευμονίες, αφροδίσια και δεν ξέρω τί άλλο. Απ' αυτούς που πρόλαβαν να φτάσουν πρώτοι στο Ελντοράντο, ορισμένοι έκαναν κάποια συμπαθητικά κέρδη, αλλά οι επόμενες φουρνιές έμειναν με τα σκαπτικά εργαλεία στο χέρι, για να μη σου και με τί άλλο (και δεν κάνει). Αυτοί που χοντροκονόμησαν ήταν οι μεταπράττες χρυσού, οι ξενοδόχοι, τα καταστήματα εργαλείων, τα σαλούνς και τα μπουρδέλα. Με λίγα λόγια, άσε τους άλλους να σκάβουν κι εμείς απλώς τους πουλάμε υπηρεσίες. Αυτό αρκεί. Και ασφαλώς, οι πλέον κερδισμένες όλων ήταν οι λίγες μεγάλες εταιρείες εξορύξεων, οι οποίες μέσα σε λίγα χρόνια απορρόφησαν σαν εργατάκι τον κάθε δόλιο μεμονωμένο σκαφτιά που είχε απομείνει ζωντανός, να φτύνει τις χούφτες του και να δουλεύει τον κασμά και την τσάπα για πάρτη της, μέχρι να του βγει το λάδι.

Σε τέτοιες ιστορικές συγκυρίες, η τύχη παίζει άσχημα παιχνίδια. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που, απογοητευμένοι από το συνεχές σκάβε-κοσκίνιζε, τα βρόντηξαν μια ωραία μέρα, πούλησαν κοψοχρονιά την περιοχή τους και την έκαναν για άλλες πολιτείες. Την άλλη μέρα, ο νέος ιδιοκτήτης κάνει μια έτσι με το φτυάρι -στην τύχη- και να 'σου ένα ωραιότατο κοίτασμα, να σου βγάλει πιό πολύ χρυσάφι κι απ' του Προβόπουλου.

Κάτσε, να το πάμε αλλιώς. Ψευτοσπάνε οι 1500 μονάδες ΓΔ και λέει ο άλλος "'άει σιχτίρ πιά, βαρέθηκα, τα πουλάω όλα και τα ξαναγοράζω στις 900 μονάδες, για να μη σου πω και πιό χάμω". -Τί κάνεις εκεί ρε δολοφόνε ? -Τα πουλάω σου λέω, φύγαμε για κάτω. Τα πουλάει όλα και ξεκουμπίζεται από το ΧΑΑ. Την ίδια στιγμή, τ' αγοράζει ο κυρ-Βρασίδας, άρτι συνταξιούχος του ΟΣΕ, που κάποιο ωδικό πτηνό τον έβαλε στο λούκι να "επενδύσει" το εφάπαξ του σε μετοχές του εικοσάρη. Χώνει με τη μία ο Βρασίδας πενήντα χιλιάρικα και μαζεύει όλο το χαρτί που ξεφόρτωσε ο άλλος. Περνάνε τρείς μήνες, άρχοντας ο Βρασίδας, κατοχύρωσε και κάμποσα κέρδη, να πάρει και ποδήλατα ανθρακονημάτινα στα εγγονάκια του και τώρα κορδώνεται στο καφενείο ως ο μέγας γκουρού. Ο άλλος, ο αναχωρητής, τραβάει τα μαλλιά του και όχι μόνο τα μαλλιά του, αλλά και κάτι άλλο, που δεν μπορώ να σου πώ εδώ πέρα, γιατί δεν κάνει.

ρε, μπας και είναι γκουρού ο Βρασίδας ? -Βρε μπας και είναι καθυστερημένος ο άλλος, που έκανε stop-loss στις 1500 ? Λοιπόν, ο Βρασίδας δεν είναι γκουρού, αυτό στο υπογράφω. Κάτι άλλο είναι, αλλά δεν μπορώ να σου πώ εδώ πέρα, γιατί δεν κάνει. Όσο για τον άλλον, που τα πούλησε όλα, το πράγμα σηκώνει συζήτηση. Αυτή η κρίση (ας τη λέμε κρίση, αν και δεν είναι κρίση, παροξυσμός είναι, έχει μεγάλη διαφορά), παρουσιάζει το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι δεν έχει ιστορικό προηγούμενο. Δεν αναφέρομαι στην οικονομική διάσταση του φαινομένου. Απ' αυτή την οπτική, δεν είναι παρά μια ακόμη κρίση. Μιλάμε για το περιβάλλον, το παγκόσμιο περιβάλλον, όπως έχει διαμορφωθεί στις αρχές του 21ου αιώνα. Η πεταλούδα, που κούναγε τα φτερά της στο Πεκίνο και έκανε σεισμό στο Φρίσκο, δεν είναι πια πεταλούδα, αλλά τυραννόσαυρος ρεξ, που έτσι και ρευτεί στην Παπουανή Νέα Γουϊνέα, κυκλώνας σαρώνει όλον τον Ειρηνικό.

Τα εργαλεία διαχείρισης χρήματος είναι εξαιρετικά πολύπλοκα και τόσο νέα που ούτε καν οι εμπνευστές τους δεν γνωρίζουν τις πιθανές δυνατότητες μα και αδυναμίες τους. Ο Φρανκενστάϊν σηκώθηκε από το κρεβάτι. Τα μέσα ενημέρωσης και ιδίως το διαδίκτυο, μεταφέρουν την πληροφορία με ταχύτητα φωτός. Γράφει ένας μια μπαρούφα στο Λος Άντζελες και σε δύο λεπτά έχει σηκωθεί σχετικό τόπικ στο capital forum, να πέφτουνε τα σχόλια βροχή και τα πεντομονάστερα χαλάζι, επί της όποιας άποψης ενός πιτσιρικά αμερικάνου τρεηντερά, με μπάφο στο στόμα, χρωματιστή βερμούδα Maui, κέβλαρ επιγονατίδες και το σκέητ-μπορντ δίπλα στο pc, λες και μίλησε ξέρω γω ο Γκρίνσπαν. Φταρνίζεται ένας λίγδης στο Μέχικο Σίτυ και τρέχω εγώ αμέσως στο Σισμανόγλειο, να μου κάνουνε αντιγριππικό, επειδή ξαφνικά νοιώθω αδιάθετος, βρε λες να κολλησα γουρουνίσιο συνάχι ? Με λίγα λόγια, χάος. Αυτό ακριβώς είναι ο γνήσιος ορισμός του χαοτικού φαινομένου, χαοτικού όσο ποτέ άλλοτε. Γι αυτό και τα πρώτα θύματα της κρίσης ήταν τα θηρία.-Έτσι δεν εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι ? Τα πιό ισχυρά πλάσματα στη φύση, δεν κατόρθωσαν να προσαρμοστούν σε ορισμένο έκτακτο γεωλογικό φαινόμενο. Ώσπου να πάρουν μυρωδιά τα θηρία τί τρέχει, πάπαλα.

Λέγαμε όμως για τον τύπο που τα πούλήσε όλα στις 1500 μονάδες και ησύχασε. Καλά, αυτός δεν είναι βέβαια θηρίο, αλλά ενδεχομένως να είχε ο άνθρωπος μεγάλη εμπειρία και απλώς να σκέφτηκε λογικά. Λοιπόν, αυτός πλήρωσε τη γνώση, την εμπειρία και τη λογική του σκέψη. Αφού φωνάζει από χιλιόμετρο ότι πάμε για τις χίλιες μονάδες, κορόϊδο είμαι -σου λέει- να κάτσω σαν την πάπια εδώ χάμω να με πυροβολάνε με τα δίκαννα ? Μ' αυτή τη λογική, την πάτησε -όπως αποδείχτηκε εκ του αποτελέσματος- πολύς κόσμος κι έδωσε τα χαρτιά του τζάμπα, ακριβώς στα χαμηλά. Και καλά εκείνοι που είχαν μπει κάτω από τις 2000 και η ζημιά ήταν σχετικά μικρή. Οι άλλοι, που είχαν γραμμένες ζημιές από πολύ πιό ψηλά κι ήλπιζαν να ρεφάρουν, ξαναμπουκάροντας στις χίλιες ? -Αντίο ζωή. Με λίγα λόγια, όπως το βλέπω εγώ, πιό ευάλωττοι στη συγκεκριμένη συγκυρία ήταν οι αξιόλογοι παίκτες, οι γνώστες των αγορών, παρά οι ατζαμήδες.

Διότι ο ατζαμής, από άγνοια κινδύνου, έκατσε στ' αυγά του και λούφαξε, ελπίζοντας ότι θα τη σκαπουλάρει. Κανονικά, με σκέτες ελπίδες και ευχές, δουλειά δεν γίνεται, όπως ακριβώς δεν βάφονται αυγά με πορδές. Αλλά, να που στην προκειμένη περίπτωση, όποιος άραξε δεν μετάνοιωσε, ενώ όποιος πήγε να εφαρμόσει τεχνικούς και λογικούς κανόνες, την άρπαξε κανονικά. Επειδή, είπαμε. Δεν γίνεται να αναλύσεις/ερμηνεύσεις πρωτόγνωρο ιστορικό γεγονός. Όταν οι αμερικάνοι αμόλησαν το αγοράκι τους στη Χιροσίμα, δεν είχαν παρά ελάχιστη ιδέα του τί θ΄απογίνει. Απλώς ήξεραν ότι θα γίνει γης μαδιάμ. Αλλά, τις ακριβείς συνέπειες σε βάθος χρόνου, δεν τις γνώριζαν. Σήμερα, έχοντας πιά αναλύσει το φαινόμενο, ξέρουν ακριβώς τί θα συμβεί εάν ξαναβαρέσουν με πλουτώνια και ουράνια. Γι αυτό κανείς δεν βαράει, μέχρι στιγμής.

Αυτά. Και κάτι ακόμη, άσχετο. Χιούμορ πουλάνε σ΄ένα ψιλικατζίδικο στη Σόλωνος, όπως κατεβαίνεις, δεξιά, απέναντι από το τυροπιτάδικο, γωνία με Χαριλάου Τρικούπη. Τραβάτε μερικοί να πάρετε, έτσι, να σας βρίσκεται, για ώρα ανάγκης. Ποτέ δεν ξέρεις. Πεντάστερα, μονάστερα, καθαρά και ξάστερα, ακόμη και εξάσφαιρα, από σήμερα δωρεάν. Προσφορά του καταστήματος, στους πιτσιρικάδες της γειτονιάς, να ΄χουνε να παίζουνε, αντί για play-station. Από βδομάδα, θα μοιράζουμε και τσίχλες, να μασουλάει το Σώσπαστο, μπας  και ησυχάσουμε.

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog

Λίγα λόγια για εμένα
www.mantri.gr
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι